သ်စ္ေသာင္းပုထိုးေတာ္ႀကီးအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ

ခါးကုန္းမႀကီး ဥတၱရာဘာျဖစ္လို႔ ကြၽန္ျဖစ္ရတာလည္း?

(ခုဇၨဳတၱရာ)

     ေကာသမၺီျပည္၌ ထီးျဖဴအုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ေနေသာ ဥေတနမင္းႀကီးမွာ မိဖုရားသံုးေယာက္ရိွတဲ့အနက္ သာမာဝတီမိဖုရားႀကီးရဲ႕ ကြၽန္ယံုမႀကီးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ခုဇၨဳတၱရာ(ခါးကုန္းမႀကီးဥတၱရာ)ျဖစ္ပါတယ္။ ဥတၱရာဆိုတဲ့ ကြၽန္မႀကီးဟာ တကယ္ေတာ့ ကမ႓ာတစ္သိန္းတိတိ ပါရမီျဖည့္ခဲ့တဲ့ သူေတာ္ေကာင္းႀကီးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဉာဏ္အရာမွာလည္း အ႐ွင္အႏၲာမေထရ္ျမတ္လို ဉာဏ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဥတၱရာေဟာေသာ တရားေတာ္ေတြကို ဘုရား႐ွင္က သာဓုေခၚလိုက္တာနဲ႔ ဒီတရားေတာ္ေတြဟာ ဘုရားေဟာထဲမွာ အက်ံဳးဝင္သြားပါတယ္။ သဂါၤယနာတင္တဲ့အထဲမွာလည္း ဣတိဝုတ္ ပါဠိေတာ္ဆိုၿပီး သဂၤါယနာတင္ထားပါတယ္။ 

     ေျပာခ်င္တာက ဒီေလာက္ပါရမီေတြ ေကာင္းၿပီး ဘာျဖစ္လို႔ ကြၽန္ျဖစ္ေနရတာလည္း?

အဓိကေျပာခ်င္တာ ဒီအေၾကာင္းကို ေျပာခ်င္တာ။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ လူေတြအမ်ားႀကီး ဒီလိုကံမ်ိဳးကို လြန္က်ဴးေနတာေတြကို ေတြ႔ေနရလို႔ပါ။ 

     ဥတၱရာဟာ တစ္ခ်ိန္ ကႆ     ပဘုရား႐ွင္ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ေတာ္မူစဥ္က သူေဌးသမီးတစ္ျဖစ္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ သူအလွျပင္ေသာ ပစၥည္းကို သီလရိွတဲ့ ဘိကၡဳနီေထရ္ရီမႀကီးကို ယူခိုင္းမိပါတယ္။ အ႐ွင္မ တပည့္ေတာ္ကို ဤမိတ္ကပ္ဘူး(အလွျပင္ပစၥည္း)ကိုယူေပးပါလု႔ိခိုင္းမိပါတယ္။ ဒီကံကကြၽန္ျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းအရင္း၊ ခါးကုန္းေသာကံက တစ္ခ်ိန္မွာ ခါးကုန္းေနေသာ အ႐ွင္ပေစၥကဗုဒၶါတစ္ဆူကို ပံုစံတူျပဳလုပ္ ေနာက္ေျပာင္မိတဲ့ကံပါ။ ႏြားေျခရာခြက္ေနာက္သို႔ အစဥ္လိုက္ေသာ လွည္းဘီးေတြလိုပါဘဲ ဒီကံေတြက အက်ိဳးေပးလို႔ ဘဝေပါင္း ၂၀၀ေက်ာ္ ကြၽန္ဘဲျဖစ္ရပါတယ္။ တရားရမယ့္ ဘဝမွာလည္း ခါးကုန္းမႀကီး ဘဝနဲ႔ ကြၽန္လာျဖစ္ရျပန္တယ္။

     ယခုေခတ္မွာ လူေတြအေနနဲ႔ ရဟန္းေတြကို ခိုင္းတာမ်ိဳးေတြကို ေတြ႔ေနရပါတယ္။ သီလရိွတဲ့ အ႐ွင္ေကာင္း အ႐ွင္ျမတ္ေတြကို ခိုင္းမိရင္ေတာ့ ဒီလိုကံမ်ိဳး ထူေထာင္မိလ်ွက္သား ျဖစ္သြားပါၿပီ။ အင္မတန္ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ရဟန္းေတြအေနနဲ႔လည္း ဒကာ.ဒကာမ ခိုင္းတာေတြကို လုပ္ေပးလို႔ ၾကည္ညိဳၿပီး လႉရင္လည္း ဒီဝတၳဳပစၥည္းေတြဟာ ဘယ္လိုမွ မအပ္ပါဘူး။

     ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ ဖားေအာက္ေတာရ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အဆံုးအမတရားေတာ္ထဲမွာ ယုတ္စြအဆံုး ရန္ကုန္ကို ခရီးသြားမည့္ ရဟန္း.သမေဏ.သီလ႐ွင္ကို ရန္ကုန္က အမ်ိဳးေတြကို မိမိတို႔ သာေၾကာင္း မာေၾကာင္းေလးေတာင္မွ မမွာပါနဲ႔ဆိုၿပီး ဆံုးမထားေတာ္မူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင္ဒကာ.ဒကာမအေပါင္းတို႔သည္လည္း ကိုယ့္ထက္ သီလႀကီးက်ယ္ေသာ ရဟန္း.သာမေဏ.သီလ႐ွင္မ်ားကို ေယာင္ရမ္းၿပီး မခိုင္းမိေစရန္ ေစတနာထား၍ ေရးသားလိုက္ရပါေၾကာင္း။

     အ႐ွင္ဝိနယ(ဓမၼဝိနယေတာရ)

ဘဂၢါလီတို႔၏ နယ္ေျမလုပြဲ

ဘုရားႏွင့္ဘုရားက်ာင္းေဆာင္ကိုးကြယ္ထားရွိျခင္းအက်ိဳး (၉) မ်ိဳး

မိမိတို ့အိမ္တြင္ ဗုဒၶရုပ္ပြား ဆင္းတုေတာ္မ်ားကိုဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ႏွင့္ ကိုးကြယ္ထားျခင္းအားျဖင့္ ေဖာ္ျပလတၱံ ့ပါအက်ိဳးေက်းဇူး (၉) မ်ိဳးကို ရရွိပါသည္။

(၁) ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ရွိသည့္အတြက္ ဘုရားကို ျမင္ေနရျခင္း၊ဘုရားေ၀ယ်ာ၀စၥ ျပဳေနရျခင္း၊ ဘုရားကို ကိုင္းညြတ္သည့္စိတ္ျဖင့္ မေမ့ျခင္းႏွင့္ ဘုရား တရားႏွင့္ ကင္းကြာမေနျခင္း။

(၂) ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေတြ ့ရျခင္းျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာအေပၚပို၍ ယံုၾကည္မႈ ေလးနက္လာသည္။

(၃) အိမ္တြင္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ရွိလွ်င္ စနစ္တက် ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္မႈျပဳျခင္းျဖင့္ သတိျမဲျခင္းႏွင့္ ပညာဥာဏ္ ထက္ျမက္ျခင္းမ်ားရွိလာသည္။

 (၄) ကုသိုလ္တရားမ်ား တိုးပြားလာသည္။

(၅) စိတ္ညစ္ညဴးမႈ ရွိလာလွ်င္ ဘုရားစင္ ဘုရားရွင္ ေရွ ့ေတာ္သို ့သြားျပီး ဘုရားပန္းလဲျခင္း၊ ျမတ္စြာဘုရားကို အေသအခ်ာၾကည့္အာရုံျပဳလိုက္ျခင္းျဖင့္ စိတ္ညစ္ညဴးမႈမ်ား ပေပ်ာက္လာသည္။အမွားအယြင္းမ်ား မျပဳလုပ္မိေတာ့ဘဲ ရပ္တန္းမွ ရပ္ျပီးစိတ္ၾကည္ႏူးမႈ ခ်က္ခ်င္း ရရွိလာပါသည္။

(၆) အိမ္တြင္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ရွိသျဖင့္ နာနာဘာ၀ ၀ိနာဘာ၀မ်ား၏အေႏွာက္အယွက္မ်ားမွ ကင္းျပီး မေၾကာက္မရြံ ့ ေနႏိုင္ပါသည္။

(၇) ဆင္းရဲဒုကၡကို သည္းခံလာႏိုင္သည္။

(၈)ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ကို ပိုးမွ်င္ ဖုန္မ်ား ကင္းစင္ေအာင္ လွည္းက်င္းသုတ္သင္ျပီး က်က် နန ထားလွ်င္ အိမ္က်က္သေရ၊လူ ့က်က္သေရ တက္ျပီး ဂုဏ္သိကၡာမ်ား တက္ပါမည္။

(၉) ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ရွိသျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ အတူေပါင္းသင္းေနရသကဲ့သို ့ ျဖစ္ျပီး သူတပါး၏ ခ်ီးေျမွာက္ပူေဇာ္မႈကိုခံယူရရွိႏိုင္ပါသည္။

          (ဗုဒၶဘာသာေကာင္း တစ္ေယာက္ မွ)Credit To : အႏိႈင္းမဲ့စာတိုေပစမ်ားမွတ္ခ်က္ - နံပါတ္ (၉) အခ်က္ကို ကြၽန္ေတာ္ သင့္ေလ်ာ္သလို စာသားျပင္ထားပါသည္။ မူရင္း စာေရးသူ၏ အေရးအသားမွာေတာ့ "( ဘုရားစင္ရွိသျဖင့္) ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ အတူေပါင္းသင္းေနရသကဲ့သို ့ ျဖစ္ျပီး သူတစ္ပါး၏ ခ်ီးေျမွာက္ပူေဇာ္မႈကို ခံယူရရွိႏိုင္ပါသည္။ " လို႕ ပါရွိပါတယ္။................

ငါ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ၿပီလား

သူေတာ္ေကာင္းစစ္စစ္ျဖစ္ခ်င္ရင္ သူေတာ္တာ၊ မေတာ္တာ
ၾကည့္ဖို႔မလိုဘူး၊ ကိုယ္ေကာင္း၊ မေကာင္းကိုပဲ ၾကည့္ဖို႔
လိုတယ္၊ တကယ့္သူေတာ္ေကာင္းဆိုတာ ကိုယ္ေကာင္း
ဖို႔က အဓိကက်တယ္၊ သူေတာ္မွ ကိုယ္ေကာင္းမယ္
ဆိုရင္ေတာ့ သူေတာ္ေကာင္းစစ္စစ္ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး။

`သင္ေကာင္းလွ်င္ ကြၽႏု္မဆိုးပါ´ ဆိုတဲ့ စာတမ္းကေလးဟာ
တစ္ခ်ိန္က ေတာ္ေတာ္ေခတ္စားခဲ့တယ္၊ ဟိုအိမ္ ဒီအိမ္
ဟိုဆိုင္ ဒီဆိုင္ ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာ ခ်ိတ္ထား၊ ကပ္ထားတာ
ေတြ႕ရဖူးတယ္။ သေဘာက်လို႔ ကိုယ့္အယူအဆ ကိုယ့္
သေဘာထားနဲ႔ တိုင္ဆိုင္လို႔ အျမတ္တႏိုးကပ္ထားၾကတာ
ျဖစ္မွာေပါ့။ ဒါ ကိုယ့္စိတ္ကို ထုတ္ျပေနတာပဲ၊
ကိုယ့္အဆင့္အတန္းကို ေဖာ္ျပေနတာပဲ၊ ဒီအဆိုအမိန္႔ဟာ
မွန္သလိုလို႐ွိေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ သိပ္မမွန္ေသးဘူး။

သင္ေကာင္းလွ်င္ ကြၽႏု္ပ္မဆိုးပါဆိုေတာ့ သင္မေကာင္းလွ်င္
ကြၽႏု္ပ္ဆိုးမယ္ေပါ့၊ မင္းေကာင္းရင္ ငါေကာင္းမယ္၊
မင္းဆိုးရင္ ငါဆိုးမယ္၊ မင္းက ပါး႐ုိက္ရင္ ငါက နားကိုက္မယ္၊
အိုးရြဲ႕ရင္ စေလာင္းရြဲ႕မယ္၊ ဒီ အဓိပၸါယ္ပဲ။ ဒါဟာ တကယ့္
သူေတာ္ေကာင္းတို႔ရဲ႕ သေဘာထားမဟုတ္ဘူး၊ သာမန္အဆင့္က
သေဘာထားပဲ။

ကိုယ့္ပါး႐ုိက္တာ၊ ကိုယ့္လက္သီးနဲ႔ထိုးတာ ဒီအတိုင္းပဲ ေခါင္းငံု႔
ခံေနရမွာလားဆိုေတာ့ အဲဒီအဆင့္ အဲဒီသေဘာထားမ်ိဳး
ေျပာတာမဟုတ္ဘူး၊ ေလာကထဲမွာ တစ္ခါတစ္ခါ ေဆြဂုဏ္မ်ိဳးဂုဏ္
ဓနဂုဏ္အျပင္ မိုက္ဂုဏ္ ဆိုတာမ်ိဳးလည္း လိုအပ္တဲ့အခါ ႐ွိ
ေသးတာပဲ၊ နဂါးမွန္းသိေအာင္ အေမာက္ေထာင္ျပရတယ္
ဆိုတာမ်ိဳးလည္း လိုအပ္ေသးတာပဲ။

အခုဟာ ေယဘုယ်ကိစၥ အဝဝနဲ႔ဆိုင္တဲ့ အေကာင္းအဆိုးကို
ေျပာေနတာ၊ ဘယ္သူေကာင္းတယ္၊ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတယ္၊
ဘယ္သူဆိုးတယ္၊ ဘယ္ေလာက္ဆိုးတယ္၊ အခ်င္းခ်င္းေတာ့
သိၾကတာပဲ၊ `သူဆိုးတာ သူ႔အပိုင္း၊ သူမေကာင္းတာ သူ႔အပိုင္း၊
ကိုယ့္အပိုင္းက ကိုယ္ေကာင္းေနဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။´

မေကာင္းမွန္းသိရင္ မဆက္ဆံနဲ႔၊ မေပါင္းသင္းနဲ႔၊ ေဝးေဝးေ႐ွာင္၊
`တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ေကာင္းတာ ကိုယ့္အတြက္ပါ၊ ကိုယ္ေကာင္းတာ
သူ႔အတြက္ မေသခ်ာေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့ ေသခ်ာတယ္။´

`ဘုရားအေလာင္း ေမ်ာက္မင္းဟာ သူ႔ေခါင္း ထု႐ုိက္သတ္တဲ့ မုဆိုး
ေတာထဲမွာ မ်က္စိလည္ ဒုကၡေရာက္ေနတာကို သစ္တစ္ပင္က
တစ္ပင္ကူး၊ သူ႔ေခါင္းကေသြးစက္နဲ႔ လမ္းျပေတာ္မူခဲ့တယ္၊
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေကာင္းတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းလဲ၊ ဒီေလာက္
ေကာင္းလို႔ ဘုရားျဖစ္တာပဲ။´

ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ ၾကက္သီးေမႊးညႇင္း ထေလာက္ေအာင္၊ မ်က္ရည္
က်ေလာက္ေအာင္ ၾကည္ညိဳရပါတယ္၊ ငါ့တို႔ရဲ႕ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ
အဲဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းႀကီး။

ဘုရားတပည့္ ငါတို႔တေတြေကာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းၾကသလဲ၊
ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းႏိုင္သလဲ၊ ဘာေတြေကာင္းၾကသလဲ၊ ဘယ္သူ႔
အေပၚ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းၾကသလဲ၊ ဘာေတြေကာင္းထားသလဲ၊
ဘာတစ္ခုမွ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မထားဘဲ ငါေကာင္းထားတာ၊ ငါေကာင္း
ခဲ့တာ ဘာေတြမ်ား ႐ွိသလဲ၊ ငါ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ၿပီလား၊
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ေမးၾကည့္ေပါ့ေနာ္။ ။

[ ဆရာေတာ္ အ႐ွင္သံဝရာလကၤာရ ]
(ဓမၼပိယဆရာေတာ္)

အတိက္ကအမွားကုိ ထားၿပီး အမွန္တရားဆီသုိ႔ ခ်ီတက္ပါ

       "မိမိတုိ႔ ဘ၀ဆုံမွတ္ကေန ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီးစဥ္းစားလုိက္တဲ့အခါ ဘ၀ရဲ႕အနာအဆာ အမွားမ်ားစြာ ကုိ ေတြ႕ရတတ္တယ္။ ေရွ႕တူရႈကုိ လွမ္းေမ်ာ္ေတြးေတာလုိက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ထုိအမွားမ်ားကို ျပင္ဖုိ႔ အခြင့္အေရးေတြ ေတြ႕ရ ပါလိမ့္မယ္။"
       လူတုိင္းမွာေတာ့ အမွားတစ္ခုစီမက ရွိတတ္ၾကတယ္။ အခ်ိဳ႕သူမ်ားက်ေတာ့ အမွားကုိပဲ မွားမွန္းမသိ ဆက္လက္မွားေနၾက တယ္။ အခ်ိဳ႕မ်ားက်ေတာ့လည္း မွားမွန္းသိေပမယ့္ ကံကုိ မယုံသလုိလုိ မထူးဇာတ္ခင္းၿပီး ဆက္မွားဖုိ႔က်ိဳးစားၾကတယ္။ အခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ဘ၀ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္သုံးသပ္လုိက္တဲ့အခါ အမွားကုိ သိတယ္။ သိေတာ့ ငါမွားခဲ့ေလျခင္းဆုိၿပီးေတာ့ ၀မ္းနည္းစြာ ေနာင္တရၾကတယ္။ ပူေဆြးၾကရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ ေရွ႕တူရႈကုိ ဆက္လက္ၾကည့္ဖုိ႔ မက်ိဳးစား ဘူး။ ေရွ႕တူရႈကုိ လွမ္းေမ်ာ္မၾကည့္မိေတာ့ "ေၾသာ္ ငါ့မွာ ေနာက္ထပ္မမွားေအာင္ ျပင္ဖုိ႔ အခြင့္အေရးေတြ ရွိေသးပါလား" ဆိုတာကုိ မေတြးမိဘူး။ အဲေတာ့ အမွန္ဘက္ကုိ ျပန္မေရာက္ႏုိင္ေသးဘူး ျဖစ္ေနတာေပါ့။
       အခ်ိဳ႕သူမ်ားကေတာ့ ဘ၀ေနာက္ေၾကာင္းက အမွားေတြကုိလည္း သတိထားမိတယ္။ ဒါ့အျပင္ မိမိေရွ႕မွာ ရွိေနတဲ့ အမွန္ျမင္ဖုိ႔ အခြင့္အေရးေတြကိုလည္း သိတယ္။ ဒီေတာ့ ဘယ္လုိေတြးလဲဆုိရင္ "ငါဟာ ေနာက္က ေကာက္ေၾကာင္းေတြကုိပဲ ထပ္တလဲလဲ စဥ္းစားေနလုိ႔ကေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲမႈကလဲြၿပီး အမွန္ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး။ ငါ့ေရွ႕မွာ ရွိေနတဲ့ အခြင့္အေရးေတြကိုပဲ အသုံးခ်ၿပီး အမွန္ျဖစ္ေအာင္ က်ိဳးစားရမယ္" လုိ႔ဆုံးျဖတ္တယ္။ ထုိ႔ေနာက္ အတက္ႏုိင္ဆုံး ေကာင္းေအာင္ေနထုိင္သြားတယ္။ ကုိယ့္ေနာက္မွာရွိေနတဲ့အမွားေတြကုိ ခံစားမေနဘဲ သခၤန္းစာအျဖစ္ယူကာ ေလွခါးထစ္လုိနင္းၿပီး အမွန္ဆီသုိ႔ ခ်ီတက္သြားတယ္။ ေနာက္ဆုံး အမွန္ေတြ မ်ားလာေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာတာေပါ့။
       ဘုရားရွင္ဟာ ခတ္ခဲတဲ့အက်င့္မွားေတြကို ေျခာက္ႏွစ္ၾကာေအာင္ က်င့္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဒီလမ္းက မမွန္ဘူးဆုိတာ သိခဲ့တယ္။ ေနာက္ၿပီး အမွန္လမ္းအစစ္ကုိလည္း ျမင္ခဲ့တယ္။ အဲအမွန္လမ္းအတုိင္းေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တာ အခ်ိန္တုိအတြင္းမွာပဲ သစၥာသိျမင္ၿပီး ဘုရားအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
       အဇာတသတ္မင္းဟာ သမုိင္းမွာ ႀကီးေလးတဲ့အမွားႀကီးကုိ လုပ္ခဲ့တယ္။ ေနာင္တအႀကီးအက်ယ္ရခဲ့တယ္။ ဘုရားနဲ႔ေတြ႕ၿပီး အမွားကုိ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ကာ မိမိေရွ႕မွာရွိေနတဲ့ ေကာင္းမႈအခြင့္အေရးေတြကုိ  အားထုတ္ခဲ့တယ္။ သာသနာတုိးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္။
       အဂုၤလိမာလဟာ လူေပါင္းမ်ားစြာကုိ သတ္ခဲ့တယ္။ သူလည္းပဲ ဘုရားနဲ႔ေတြ႕လုိ႔ အမွားသိကာ အမွန္ျမင္ေအာင္က်ိဳးစား ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆုံး သစၥာသိျမင္ ရဟႏၱာပင္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
       ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ားလည္းပဲ အမွားရွိခဲ့ရင္ အမွားမွန္းသိေအာင္အရင္သုံးသပ္ပါ။ တစ္စိမ့္စိမ့္ေတြးၿပီးေတာ့လည္း ၀မ္းနည္းမေနပါနဲ႔။ အခ်ိန္ကုန္ပါတယ္။ ကိုယ့္ေရွ႕မွာ အမွန္ရဖုိ႔ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္ဆုိတာလည္း သိထား ပါ။ ေနာက္ၿပီး အခြင့္အေရးတုိင္းကုိ ေကာင္းေကာင္းအသုံးခ်ၿပီး လူေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ဆက္လက္ေနထုိင္သြားဖုိ႔ က်ိဳးစားပါ။ ဒါမွ စိတ္ခ်မ္းသာမူကုိ ရရွိပါလိမ့္မယ္။

ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ

သီလရွိသူ၊ ပညာရွိသူ၊ သူေတာ္ေကာင္း၊ ဘုန္းက်က္သေရရွိသူ

သီလရွိသူ...
       ကုိယ္၊ ႏုတ္၊ စိတ္တုိ႔ကုိ သတိနဲ႔ ေကာင္းစြာ ေစာင့္ေရွာက္ၿပီး မေကာင္းမႈကုိ မျပဳ။ မိမိစတဲ့အေၾကာင္းေၾကာင့္ လိမ္ညာ မေျပာဆုိ။ ထုိသုိ႔ေသာသူကုိ သီလရွိသူဟု ဘုရားစတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားက ေခၚဆုိၾကပါတယ္။

ပညာရွိသူ....
       နက္နဲတဲ့ ျပႆနာေတြကုိ စိတ္ျဖင့္ ၾကံရုံမွ်နဲ႔ ေျဖဆုိႏုိင္စြမ္းရွိတယ္။ အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္တဲ့ ရုန္႔ရင္းတဲ့ အမႈမ်ိဳးကို မျပဳ၊ အခ်ိန္အခါ အေလွ်ာက္ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အစီးအပြားကုိ ေကာင္းစြာ အသုံးခ်ႏုိင္တယ္။ ထုိသုိ႔ေသာသူကုိ ပညာရွိဟု ဘုရားစတဲ့ သူေတာ္   ေကာင္းမ်ားက ဆုိၾကတယ္။


သူေတာ္ေကာင္း....
       ေက်းဇူးသိတယ္။ သိတဲ့အတုိင္း ဆပ္ေလ့ရွိတယ္။ ျမဲျမံတည္ၾကည္တယ္။ မိတ္ေဆြေကာင္းပီသတယ္။ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အမႈကုိ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတယ္။ ထုိသုိ႔ေသာသူကုိ သူေတာ္ေကာင္းလုိ႔ ဘုရားစတဲ့သူေတာ္ေကာင္းမ်ား က ေခၚၾကတယ္။

ဘုန္းက်က္သေရရွိသူ.....
       သက္၀င္ေသာ သဒၶါတရားရွိတယ္။ ခ်စ္ဖြယ္စကား၊ သာယာတဲ့စကား၊ ႏူးညံ့တဲ့စကားကုိ ဆုိေလ့ရွိတယ္။ ေပးကမ္းျခင္း အေလ့ရွိၿပီး ေတာင္းလာသူတုိ႔ရဲ႕ အသံကုိ သိတယ္။ ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ သူတစ္ပါးကုိ ခ်ီးေျမာက္ေလ့ရွိတယ္။ ထုိသူကုိ ဘုန္းက်က္ သေရဟာ ဘယ္ေတာ့မွ စြန္႔ခြါမသြားပါဘူး။ အျမဲတမ္း က်က္သေရရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကုိ ဘုန္းက်က္သေရရွိသူလုိ႔ ဘုရားစတဲ့သူေတာ္ေကာင္းမ်ားက ဆုိၾကပါတယ္။
       ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလုံး သီလရွိသူမ်ား၊ ပညာရွိသူမ်ား၊ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ ဘုန္းက်က္သေရရွိသူမ်ား ျဖစ္ႏုိင္ၾကပါေစ။


ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ

ဗုဒၶက ဘာလို႔ ေရွးဘဝ ေနာက္ဘဝ ယံုခိုင္းသလဲ

စာေရးသူမွာ ဥေရာပသား မိတ္ေဆြ ရွိပါတယ္။ သူတု႔ိလည္း လူငယ္ေတြ ျဖစ္ၾကျပီး ဘာသာေရး အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္တဲ့ အခါ သူတို႔ဟာ ဘယ္ဘာသာကိုမွ မကိုးကြယ္ေၾကာင္း သိရေတာ့ အင္မတန္ အံ့ၾသ မိပါတယ္။ ဒါက သက္သက္ပါ။ ဗုဒၶ ဘာသာနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ေျပာဆုိမိတာ ကေတာ့ ေရွးဘဝ ေနာက္ဘဝ အေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ အေနနဲ႔ ေရွး ဘဝ (Past Existence of life) နဲ႔ ေနာင္လာမယ့္ ဘဝ (Future Life) အေပၚမွာ အယံုအၾကည္ မရွိပါဘူးတဲ့။ လက္ရွိ ဆင္းရဲေနသူေတြ အင္မတန္ ဆင္းရဲျပီး ဒါဟာ ေရွးဘဝ အကုသုိလ္ေၾကာင့္၊ ခ်မ္းသာတဲ့ သူေတြ က်ျပန္ေတာ့လဲ ဒါက ေရွးဘဝ ကုသုိလ္ ေကာင္းမွုေၾကာင့္လို႔ ေျပာေနၾကတာ လံုးဝ မတရား ပါဘူးတဲ့။ သူဒါကို လံုးဝ လက္မခံ ပါဘူးတဲ့။ ဒါနဲ႔ စာေရးသူလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ ရွင္းျပ ေပးေတာ့ သူလည္း လက္ခံ သြား ပါတယ္။ စာဖတ္သူ တုိ႔ကုိ ျပန္လည္ မွ်ေဝ ေပးရမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ …

ေရွးဘဝ ဘာေၾကာင့္ ယံုသင့္သလဲ

က်ေနာ္တုိ႔ ေမြးဖြားလာတယ္။ ၾကီးျပင္းလာတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါ ခ်မ္းသာေတြ၊ ၾကြယ္ဝ သူေတြ လုပ္ငန္း ကိုင္ငန္း အဆင္ေျပသူေတြ မ်ားစြာ ရွိတာကို ျမင္ေတြ႔ ရမွာပါ။ တစ္ဖက္မွာလည္း ဆင္းရဲ သူေတြ၊ အနာေရာဂါ ထူျပားသူေတြ မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ ကုိ ျပန္ၾကည့္က်ေတာ့လဲ အေျဖက တစ္မ်ိဳးေပါ့။ ဒီေတာ့ ဆင္းရဲသူေတြက ခ်မ္းသာသူေတြကို ၾကည့္ျပီးေတာ့ မုဒိတာ မပြားႏိုင္ပဲ မနာလို အူတုိ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္ မျဖစ္ရင္ မျဖစ္ဘူး။ သို႔ေပမယ့္ ၾကိမ္းေသ ျဖစ္မွာက မိမိကိုယ္ကို ျပန္လည္ ႏွိပ္စက္ ညဥ္းဆဲတဲ့ (Self Insulting) ကေတာ့ ၾကိမ္းေသ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ေဒါသ (Anger) စိတ္၊ အမုန္းစိတ္ (Hatred) ေမြးဖြား ေစျပီး ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ ထိခိုက္တာတင္ မကပဲေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္က အျခား သူတစ္ပါး ေတြအေပၚ သက္ေရာက္ ပါေတာ့တယ္။ အလြယ္ အားျဖင့္ ၾကည့္ရင္ ခိုးမယ္။ သတ္မယ္။ လုယက္မယ္၊ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္လာ မွာ ကေတာ့ ကမၻာ ပ်က္တဲ့ အခ်ိန္ပါပဲ။

ဒီေတာ့ ျမတ္စြာ ဘုရားက ေဟာပါတယ္။ ဒါဟာ ေရွးဘဝ အကုသုိလ္ ကံေတြ အက်ိဳးေပးေနျခင္း ေၾကာင့္ပါတဲ့။ ယင္း အကုသုိလ္က သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္ (Cycle of Rebirth) မွာ က်င္လည္ (repeat) ျဖစ္ေနေသး သေရြ႕ ကေတာ့ ခံေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ ေကာင္းမွုေတြနဲ႔ ျပန္ အစားထိုး ၾကိဳးစားရင္၊ တရား ဓမၼ က်င့္ၾကံရင္ လြတ္ေျမာက္မယ္လို႔ ဆုိခဲ့ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘုရားေဟာ တရားကို လက္ခံျပီး က်င့္ၾကံ သူတို႔ဟာ လက္ရွိမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆင္းရဲ ဆင္းရဲ၊ ဒုကၡ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေရာက္ေရာက္၊ အဆုိးဆံုး အေနနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္က ဖယ္ခြာ ခံရရင္ေတာင္ ဒါဟာ ငါျပဳတဲ့ ေရွးဘဝ အကုသုိလ္ ကံေၾကာင့္ ပါလားလို႔ သံေဝဂဥာဏ္ကို တည္ေစ ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေယာနိေသာ မနသိ ကာယ လို႔ေခၚတဲ့ Positive Point of View and Thinking ( အေကာင္းဘက္မွ ရွဳျခင္း၊ ျမင္ျခင္း) ဆုိတဲ့ စိတ္ကို ေပၚေပါက္ ေစပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေဒါသ ျဖစ္မယ့္ အစား ေဒါသ ကို ေျဖမယ့္ စိတ္ေတြ ျဖစ္လာ တာေၾကာင့္ ေကာင္းမွု မျပဳ ရင္ေတာင္ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူ မေကာင္းမွု မျပဳေတာ့ဘူး။ ျပဳရင္ေတာင္မွ သတိ လက္လြတ္မွပဲ ျပဳလုပ္လိမ့္မယ္။ သတိ တစ္ခု ျပန္ယွဥ္တဲ့ အခါ သူ သတိထား သြားလိမ့္မယ္။ အားလံုးသာ ေရွးဘဝကို ယံုျပီး Positive Point of View and Thinking ကို အျမဲေတာ့ remind လုပ္ႏိုင္မယ္ ဆုိရင္ ကမၻာက အျမဲေအးခ်မ္းမွာပါပဲ။ ဒီအခ်က္က ေရွးဘဝကို ယံုသင့္ေၾကာင္း ထဲမွာ အေသးစိတ္ မွ်ေသာ တစ္ခ်က္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထက္ နက္နဲတာ ကေတာ့ စာဖတ္သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ ေနာက္မွ ေလ့လာ ႏိုင္ပါတယ္။

ေနာင္ဘဝ ယံုသင့္ေၾကာင္း

လူေသလူျဖစ္ ထက္ လူေသ ဘာမွ မျဖစ္ (End of life) ကို ယံုၾကည္သူ မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ ယင္းသို႔ ယံုၾကည္သူ အမ်ားစုမွာ ေတြ႔ရွိရတဲ့ ျပသနာက Action and Reaction အေပၚ လက္ခံမွု နည္းပါး သြားျခင္း ျဖစ္ပါ တယ္။ ျပဳလုပ္ လိုက္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ အလုပ္၊ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ တိုင္းမွာ တူညီတဲ့ သက္ေရာက္မွု ကို ျပန္လည္ ခံစား (Suffer) ရမယ္ လို႔ ျမတ္စြာ ဘုရားက ေဟာၾကားခဲ့ ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ျငင္းစရာ မလိုေလာက္ေအာင္ ေသြးထြက္ ေလာက္ေအာင္ မွန္တာကို အမ်ားစု လက္ခံ ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္မ်က္စိ ေရွ႕မွာ ေကာင္းမွု လုပ္သူေတြကို ျမင္ေတြ႔ ရျပီး သူတို႔ေလးေတြ ဆက္ျပီးေတာ့ ေကာင္းတဲ့ ကံေတြ၊ အေျခအေနေတြ ၾကံဳေတြ႔ ေနရတာကို အားလံုး ျမင္ၾက မွာပါ။ ကိုယ္တိုင္လည္း ၾကံဳပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆုိ မေကာင္းတဲ့ အမွုကိစၥ ဘက္ကို လွည့္ရေအာင္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကေန စၾကည့္မယ္။ မေကာင္းမွု တစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္ ဆုိပါစုိ႔။ ျပဳသူ က်ႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ စိတ္အသြင္ သ႑ာန္ ထဲမွာ ကိန္းေအာင္း ေနတတ္ျပီး မရွဳတတ္ရင္ မေသမခ်င္း အခ်ိန္အထိ စိတ္ကို ႏွိပ္စက္ ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါက အလြယ္ဆံုး ရွင္းျပ မူပါ။ မေကာင္းမွုေတြ ၾကီးၾကီး မားမား လုပ္လို႔ မေကာင္းတဲ့ အျပစ္ကို ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း ျပန္ခံ ရတာေတြကလည္း သာဓကေတြ မနည္း ပါဘူး။

သုိ႔ေပမယ့္ အခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း အဆန္း။ အခု အျပစ္လုပ္တယ္။ စိတ္ေကာင္း မထားဘူး။ မဟုတ္တာ လုပ္တယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ နဲ႔ သူတစ္ပါးကို ႏွိပ္စက္ ညဥ္းဆဲတယ္။ ဘာမွ ဆုိးက်ိဳး မခံးစားရတဲ့ အျပင္၊ လက္ရွိမွာ ဆက္ျပီးေတာ့ေတာင္ ေကာင္းစား ေနပါေသးတယ္။ အဲ့လို လူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါ။ ဒါဟာ ေရွးဘဝ ေကာင္းမွုေတြရဲ႕ အက်ိဳးကို ခံစားဖို႔ အခါ အခြင့္ သင့္ေနေသးလို႔ ျဖစ္ျပီးအဲဒီ မေကာင္းမွု ကံကို ၾကံဳဖို႔ အခါအခြင့္ မသင့္ ေသးလို႔ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမတ္စြာ ဘုရားက အဘိဓမၼာမွာ တိတိ က်က် ေဟာၾကားခဲ့ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီတစ္ ဘဝ မၾကံဳရင္ေနာင္ ေနာင္ ဘဝ သံသရာ အဆက္ဆက္မွာ ဒီအတြက္ အေၾကြး ဆပ္ရမယ္.။ ဝဋ္လည္ ရမယ္လို႔ ၾကိမ္းေသ ေဟာခဲ့ ျပန္ပါတယ္။ ဒါကို သိျပီး ဥာဏ္ျဖင့္ ရွုျမင္တဲ့ သူေတြရဲ႕ စိတ္သ႑ာန္ ထဲမွာ ေယာနိေသာ မနသိကာရ လို႔ေခၚတဲ့ Positive thinking and viewing ကပဲ ျပန္လည္ ကိန္းေအာင္း အံုးမယ္ ဆုိရင္ ဒါဟာ အေတာ္ေလး ေကာင္းသြား ျပီ။ သူ မေကာင္းတာေတြ လက္ရွိမွာ မလုပ္ရဲေတာ့ဘူး။ ဒါဟာ အနာဂတ္မွာ ၾကိမ္းေသ ခံစားရမယ္ အေၾကြးဆပ္ရမယ္ ဆုိတာကို သိသြားတယ္။ ေနာင္ဘဝမွာ ဆပ္ရမယ္ ဆုိတာကို သိသြား တယ္။ အကယ္၍ ေကာင္းတာေတြ လုပ္ရင္လည္း ဒီဘဝ မခံစား ရရင္ေတာင္ ေနာင္ဘဝ ခံစားရမယ္ ဆုိတာ ကိုလည္း သိသြားတယ္။ ဒီေတာ့ ေကာင္းတာေတြပဲ ဆက္တိုက္ လုပ္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အႏွစ္ခ်ဳပ္

အႏွစ္ခ်ဳပ္ အားျဖင့္ ဆုိရရင္ ဒီဘဝ ေကာင္းေနတာေတြ၊ ဆုိးေနတာေတြဟာ အေၾကာင္းမဲ့ မဟုတ္ပဲ ေရွးဘဝ အဆက္ဆက္က ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ အမွု ကိစၥ (Wholesome and Unwholesome deeds) ေၾကာင့္ ျဖစ္ျပီး ခု ေကာင္းတာေတြ လုပ္ေနတာ၊ မေကာင္းတာေတြ လုပ္ေနရတာဟာ Cycle of Rebirth ျဖစ္ေနတဲ့ ၃၁ ဘံု (31 Planes of Existence) မွာ ျပန္လည္ ဝဋ္ေၾကြး ဆပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ျမတ္စြာဘုရားက ေၾကာက္ဖို႔ အတြက္ ေျခာက္လန္႔ခ့ဲတာ မဟုတ္ ပါဘူး။ ဥာဏ္နဲ႔ သိျပီး သတိ (Mindful) အျမဲ ယွဥ္လို႔ ေကာင္းတာေတြသာ လုပ္ေဆာင္ သြားဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ ဆုိရင္ ျမတ္စြာ ဘုရားက ေရွးဘဝ၊ ေနာင္ဘဝ ကို ဘာေၾကာင့္ ယံုခိုင္း သလဲ ဆုိတာ အၾကမ္းအားျဖင့္ သိရွိျပီလို႔ ေမ်ာ္လင့္ ပါတယ္။

.

ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)

သာသနာအတြက္ တုႏိႈင္းမဲ့သည့္ ဝိသာခါ

သူသူထက္လြင္

ဗမာတိုင္းရင္းသားမ်ားတြင္ ႐ိုးရာဓေလ့ပံုျပင္မ်ား အျပင္ ကိုးကြယ္မႈဆိုင္ရာ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေကာင္း ေသာ ဗုဒၶဝင္ပံုျပင္မ်ား၊ ဓမၼပဒပံုျပင္မ်ားလည္းရွိသည္။ အဆိုပါ ဗုဒၶဝင္ပံုျပင္မ်ားစြာအနက္ အမ်ဳိး ဘာသာ သာ သနာေတာ္ကို စံတင္ထိုက္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းခဲ့ၿပီး သာ သနာေတာ္ ျပန္႔ပြားထြန္းကား ေအာင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည့္ ေသာတာပန္ အရိယာဗမာအမ်ဳိးသမီး၊ ေက်ာင္းအမႀကီး ဝိသာခါ၏ 'သာသနာအတြက္ တုႏိႈင္းမဲ့သည့္ ဝိသာခါ'ဆုိသည့္ ဓမၼပဒပံုျပင္ေလးကို ေဖာ္ျပေပးမည္ျဖစ္ပါသည္။

ေရွးဘဒၵကမၻာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ ထင္ရွားရွိစဥ္အခ်ိန္က သူေဌးႀကီးဓနၪၥယႏွင့္ သုမနေဒဝီ တို႔သည္ သူေဌးသမီးေလးဝိသာခါကို ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ဝိသာခါ၏အဘိုးျဖစ္သူသည္ ဘုရင္အသိအမွတ္ျပဳ သူေဌး ဘြဲ႕ခံ ေမ႑ကသူေဌးႀကီးျဖစ္ၿပီး အဘိုးျဖစ္သူ၏ေက်းဇူး ေၾကာင့္ ဝိသာခါႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအေဖာ္ငါးရာမွာ ျမတ္စြာဘုရားထံ တရားေဒ သနာေတာ္ နာၾကားခဲ့ရသည္။ ေရွးဘဝပါရမီ ဆုေတာင္း ေၾကာင့္ အသက္ခုနစ္ႏွစ္အ ရြယ္တြင္ပင္ ေသာတာပန္အရိ ယာ သူေတာ္စင္တစ္ဦးျဖစ္လာ သူေလးျဖစ္သည္။

သာဝတၴိျပည္၌ေနထိုင္သည့္ မိဂါရသူေဌးႀကီးတြင္ ပုဏဝဃနသူေဌးသားတစ္ဦးရွိၿပီး အိမ္ေထာင္ရက္သား ခ်ေပးရန္ သင့္ေလ်ာ္ေသာ သတို႔သမီးအလုိရွိခဲ့ၾကသည္။သူေဌးသားမွာ အိမ္ေထာင္မျပဳလုိသျဖင့္ ေကာင္းျခင္းငါးပါး ႏွင့္ျပည့္စံုေသာ သတို႔သမီးကို ရွာေဖြေပးရန္ခုိင္းလိုက္သည္။

ေကာင္းျခင္းငါးပါးမွာ ဆံပင္၏ေကာင္းျခင္း၊ အသား အေရ၏ေကာင္းျခင္း၊ အသံ၏ေကာင္းျခင္း၊ အ႐ိုးေကာင္း ျခင္း၊ အရြယ္၏ေကာင္းျခင္းတို႔ျဖစ္ၿပီး ေကာင္းျခင္းငါးပါး စလံုးႏွင့္ ျပည့္စံုသူမွာ ရွားပါးသည္။

ယင္းကဲ့သို႔ရွားပါးေသာ္လည္း သူေဌးႀကီးလင္မယား မွာ သတို႔သမီးရွာေဖြမႈကြၽမ္းက်င္ေသာ လကၡဏာေဗဒင္ တတ္ကြၽမ္းေသာ ျဗဟၼဏ(ပုဏၰား)ရွစ္ေယာက္ကိုပင့္ဖိတ္ ကာ လာဘ္လာဘမ်ားစြာေပးၿပီး အနယ္နယ္အရပ္ရပ္သို႔ ရွာေဖြေစသည္။ ထိုကာလတြင္ ဝိသာခါ သတို႔သမီးမွာ အသက္ ၁၆ႏွစ္အရြယ္ေရာက္ရွိလာၿပီး ဝိဝဋနကၡတ္ပြဲ သဘင္ကို ဆင္ႏႊဲရန္ အေျ>ြခအရံငါးရာႏွင့္ ထြက္လာသည္။ အၿခံအရံတစ္စုႏွင့္သြားလာေနေသာ ဝိသာခါအလွမွာ အျခားသူမ်ားႏွင့္မတူဘဲ ထင္းခနဲေပၚလြင္ေနသည္ကို ျဗဟၼဏတို႔ ေတြ႕ျမင္သြားသည္။

ဝိသာခါတို႔ပ်ဳိေမတစ္စု တည္းခိုဇရပ္အနီးကိုေရာက္ သည့္အခ်ိန္တြင္ မိုးေလမ်ားရြာခ်ေလရာ အားလံုး အေျပး အလႊား မိုးလြတ္ရာကိုေျပးၾကေသာ္လည္း ေသာတာပန္ ဣေႁႏၵရွင္ျဖစ္သည့္ ဝိသာခါသည္ မိုးေရထဲတြင္ ေျပးမသြား ဘဲ ပံုမွန္အတိုင္း ဣေႁႏၵရရသြားလာသည္ကို သတို႔သမီး ေရြးခ်ယ္မည့္ ျဗဟၼဏတို႔ေတြ႕သြားသည္။ အဲဒီမွာ ဝိသာခါ ၏ ဆံပင္၊ အသားအေရ၊ အရြယ္၏ေကာင္းျခင္းမ်ားကို ေတြ႕ျမင္ရၿပီး အ႐ိုး၏ေကာင္းျခင္းကို သိျမင္ႏိုင္ဖို႔ ဝိသာခါ ၏ သြားမ်ားကိုျမင္ႏိုင္ရန္ စကားစေျပာေလသည္။
ဝိသာခါကိုစမ္းသပ္သည့္သေဘာျဖင့္ ''ဤသမီးငယ္ သည္ ထိုင္းမႈိင္း၏။ ေလးလံ၏။ လ်င္ျမန္မႈမရွိ။ ဖ်တ္လတ္ မႈမရွိ။ အကယ္­­၍ အိမ္ေထာင္က်ပါက သူမ၏ခင္ပြန္းမွာ အခ်ိန္မီ ထမင္းစားဖို႔မလြယ္''ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာေလဟန္ ျဖင့္ေဝဖန္ၾကသည္။

ဝိသာခါအမ်ဳိးသမီးေလးကလည္း ''ေလာကမွာ လ်င္ ျမန္စြာသြားသင့္သူ ေလးဦးရွိပါတယ္။ သူတို႔မွာ (၁) မင္း ေျမာက္တန္ဆာငါးပါးကို ဆင္ယင္ထားေသာမင္း၊ (၂)ကႀကိဳးဆင္ယင္ထားေသာမဂၤလာဆင္ေတာ္၊ (၃) ရဟန္း သံဃာႏွင့္ (၄) အမ်ဳိးသမီးေတြျဖစ္ပါတယ္''လို႔ ျပန္ေျပာ လုိက္တဲ့အတြက္ ဝိသာခါရဲ႕သြားမ်ားကို ျမင္ေတြ႕ခြင့္ရၿပီး အ႐ိုး၏ေကာင္းျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ သူေဌးသား၏ ဇနီးေလာင္းအျဖစ္ ကမ္းလွမ္းခဲ့ပါသည္။ ဝိသာခါကလည္း မ်ဳိး႐ိုးအဆင့္အတန္းကို ျပန္လည္ေမးျမန္းၿပီးမွ မိမိတို႔ႏွင့္ သူေဌးမ်ိဳး႐ိုးခ်င္းတူညီမႈရွိေသာေၾကာင့္ ကမ္းလွမ္းမႈကို လက္ခံလိုက္သည္။

အဲဒီေနာက္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည့္ရွင္ဗိမိၺသာရမင္း၏ သူေဌး ဘြဲ႕ရ ေမ႑ကသူေဌးႀကီး၏ေျမးျဖစ္သူ ဝိသာခါႏွင့္ သာ ဝတိ­ၴျပည္သူေဌးဘြဲ႕ရ မိဂါရသူေဌးႀကီး၏သား ပုဏဝဃန တို႔ ဖူးစာဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။
ႏွစ္ျပည္ေထာင္သူေဌးႀကီးမ်ား၏ မိတ္ေဆြမ်ား၊ ဓန အင္အားမ်ားႏွင့္ မဂၤလာပြဲကုိ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ ဆင္ႏႊဲျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေကာသလမင္းႀကီးကိုယ္တုိင္ တက္ေရာက္ခ်ိးျမႇင့္ခဲ့သည္။

ဓနၪၥယသူေဌးႀကီးဟာ ေယာကၡမအိမ္လုိက္သြားရ မည့္ သမီးျဖစ္သူကို အိမ္ေထာင္ရွင္မ်ားလိုက္နာရမည့္ အခ်က္(၁ဝ)ခ်က္ကို ေသခ်ာေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးကာ ဘာသာအယူဝါဒမတူေသာ ေယာကၡမအိမ္ကို လိုက္ေန ရမည့္ သမီးျဖစ္သူအား စိတ္မခ်သျဖင့္ သူေဌးႀကီးရွစ္ဦး အား သမီးကို ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေရွာက္ရန္ အပ္ႏွံခဲ့သည္။
မိဂါရသူေဌးအိမ္သို႔ေရာက္သြားသည့္ ေခြၽးမဝိသာခါ သည္ ေရာက္သည့္ေန႔မွစၿပီး ေခြၽးမဝတၱရားကို ေက်ပြန္ ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ဘယ္လိုပင္ တာဝန္ေက်ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေသာ္လည္း ဘာသာတရားႏွင့္ပတ္သက္လာ သည့္အခါ ခုနစ္ႏွစ္သမီးအရြယ္ကတည္းက ေသာတာပန္ ျဖစ္ခဲ့သည့္ ဝိသာခါသည္ ေယာကၡမမ်ား၏ တိတိၴကိုးကြယ္ မႈအေပၚမွာေတာ့ ဟန္ေဆာင္ကာ တာဝန္မေက်ခဲ့ေပ။ ဝိသာခါ၏ေယာကၡမမ်ားသည္ ဘာသာျခားမ်ားျဖစ္ၿပီး အိမ္ သို႔ ရဟႏၲာမ်ားၾ<ြကလာမည္ဟုဆိုကာ ဝိသာခါကိုထြက္ၿပီး ဖူးေျမာ္ခုိင္းရာ ရဟႏၲာဟုဆိုသည့္ တိတိၴငါးရာစလံုးမွာ အဝတ္အစားမပါ ကိုယ္လံုးတီးမ်ားျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ဝိသာခါက ရွက္ၿပီး အိမ္ထဲလွည့္ဝင္သြားသည္ကို တိတၴိ မ်ားေရာ၊ ေယာကၡမႀကီးပါျမင္သြားသျဖင့္ ေဒါသထြက္ ၾကသည္။ ထုိသုိ႔ ေဒါသျဖစ္ေသာ္လည္း သမီးေယာကၡမ ျဖစ္တာ မၾကာေသးသျဖင့္ ေယာကၡမႀကီးက သူတို႔အမ်က္ ေဒါသကို ခ်ဳပ္ထိန္းႏိုင္ခဲ့သည္။

ဝိသာခါတို႔အိမ္ေရွ႕တြင္ ဝိသာခါကိုးကြယ္သည့္ ဗုဒၶ ဘာသာဝင္ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါး ဆြမ္းခံၾ<ြကလာသည္ကို ဝိသာခါ၏ေယာကၡမႀကီးက ထမင္းစားရင္း လွမ္းျမင္ေသာ္ လည္း မျမင္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ဆြမ္းမလွဴခဲ့ပါ။ ထုိအခါ ဝိသာခါသည္ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ''ခြင့္လႊတ္ပါဘုရား။ တပည့္ ေတာ္ဖခင္က အေဟာင္းကိုစားသံုးသူတစ္ေယာက္မို႔ ကန္ ေတာ့ဆြမ္းပါဘုရား''လို စိတ္မေကာင္းစြာ ေလွ်ာက္တင္ လိုက္ရာ ေယာကၡမလုပ္သူက ''ဟယ္ ယုတ္မာလိုက္တဲ့ ေခြၽးမ၊ မင့္အသက္အရြယ္ေလးနဲ႔ ငါ့ကို အေဟာင္းစား (မစင္)စားသူလို႔ေျပာတာ အစြမ္းကုန္ေစာ္ကားလိုက္တာ ပဲ။ နင္ ခုခ်က္ခ်င္း အိမ္ေပၚကဆင္းသြားစမ္း''လို႔ ႏွင္ခ် ခံရပါသည္။ ဝိသာခါကလည္း ''ကြၽန္မမွာအျပစ္မရွိပါ။ အေဖတို႔မေက်နပ္ရင္ ကြၽန္မဖခင္အပ္လုိက္တဲ့ သူေဌးႀကီး ရွစ္ဦးေရွ႕မွာ စစ္ေဆးႏိုင္ပါတယ္''ဟု ဆိုသည္။

ေခြၽးမႏွင့္ေယာကၡမၾကား အေခ်အတင္ျဖစ္ၿပီး သူ ၾ<ြကယ္ရွစ္ဦးက ဝိသာခါကို အက်ဳိးအေၾကာင္းေမးျမန္းေျဖ ရွင္းေပးသည္။
''ဦးႀကီးတို႔ အေဟာင္းစားသူဆုိတဲ့အဓိပၸာယ္က မိုက္ ႐ိုင္းတဲ့သေဘာနဲ႔ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္မေယာကၡမ က ဒီဘဝမွာ သူၾ<ြကယ္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ဘုရား၊ ရဟန္းတို႔ကို ဆြမ္းတစ္လုပ္ေတာင္ မၾကည္ျဖဴႏုိင္ပါဘူး။ သူဟာ ဘဝ ေဟာင္းကေကာင္းမႈကိုပဲ ခံစားၿပီး ခုဘဝမွာ ဘာေကာင္း က်ဳိးမွမလုပ္သူမို႔ အေဟာင္းစားသူလို႔ တင္စားေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္''လို႔ ေျဖရွင္းခ်က္ေပးသည္။

ဝိသာခါ၏ေျဖရွင္းခ်က္သည္ ရဲရင့္မွန္ကန္သည့္အ တြက္ သူၾ<ြကယ္ရွစ္ေယာက္က ေယာကၡမသူေဌးကို နားခ် ၾကသည္။ ထုိအခါမွ ဝိသာခါလည္း ဒီအိမ္မွာ ဆက္ေနရ မည္ဆိုလွ်င္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာကို လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ခြင့္ရမွေနမည္ဟု ရဲဝံ့စြာေတာင္းဆို ခဲ့သည္။ ယင္းျပႆနာမ်ားျဖစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ဝိသာခါ သည္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ားကို ဆြမ္းကပ္ခြင့္ ရခဲ့သည္။

ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သံဃာေတာ္မ်ား ၾ<ြကလာသည့္ အခါ ဝိသာခါသည္ ေယာကၡမ သူေဌးႀကီးကို တရားထြက္နာ ဖို႔ လူၾကားထဲတြင္ ေခၚသည့္ အတြက္ ျငင္းရခက္ၿပီး ကန္႔ လန္႔ကာေနာက္ကြယ္မွေန၍ ဘုရားကိုမၾကည့္ဘဲ တရားနာ ခဲ့သည္။ ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ ကြယ္က တရားနာေသာ္လည္း မိဂါရသူေဌးႀကီးမွာ ပါရမီ ရွိေသာေၾကာင့္ သစၥာေလးပါးကို ထိုးထြင္းျမင္သြားၿပီး ေသာတာပန္တည္သြားကာ ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ဦးျဖစ္လာ သည္။

ဝိသာခါသူေတာ္ေကာင္းမေလး၏ သတိၱရွိရွိကိုယ့္ ဘာသာတရားဘက္ကရပ္တည္ၿပီး ဘာသာမတူသူမ်ား အား စိတ္ေစတနာျဖင့္ဖိတ္ေခၚႏိုင္ခဲ့သည့္အတြက္ ဘာသာ မတူေသာေယာကၡမႏွင့္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူမွာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္မ်ားျဖစ္လာၾကသည္။
ေက်ာင္းအမႀကီးဝိသာခါလို႔ အမည္တြင္ေစမည့္ ပုဗၺာ ႐ံုေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကို ေက်ာင္းေျမအတြက္ ကုိးကုေဋ၊ ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ရန္အတြက္ ကုိးကုေဋ၊ ေက်ာင္းလွဴ ပူေဇာ္ပြဲအတြက္ အလွဴေငြကုိးကုေဋ စုစုေပါင္း ၂၇ကုေဋ ကုန္က်ခံၿပီး သမိုင္းဝင္ေက်ာင္းအလွဴေတာ္ႀကီးကို တည္ ေဆာက္လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။

ဝိသာခါေက်ာင္းအမႀကီး၏ မိမိကိုးကြယ္ေသာ ဘာ သာတရားကို မည္သည့္အေၾကာင္းႏွင့္မွ် စြန္႔ပယ္မသြား တတ္ေသာ ခိုင္မာသည့္စိတ္ဓာတ္မ်ားကို အတုယူႏိုင္ရန္ ဆႏၵျပဳ ေရးသားေဖာ္ျပလုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

က်မ္းကိုး- ဦးေရႊေအာင္၊ ဓမၼပဒ၊ ပုပ­ၺဝဂ္၊ ဝိသာခါ။

ထူးျခားေသာ အမ်ိဳးသမီးေလးတစ္ေယာက္

ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္၊ (၉)ရပ္ကြက္တြင္
ဘာသာျခားမိသားစုတစ္စုရွိ၏။
သူတို႔ သားသမီးမ်ားတြင္ လြန္စြာလွပေသာ
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါ၏။ ထိုမိန္းကေလးသည္
ဘာသာျခားျဖစ္ေသာ္လည္း အရြယ္ေရာက္ခ်ိန္မွစ၍
ရတနာသံုးပါးကို အလိုလိုၾကည္ညိဳေန၏။
ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားကိုေတြ႕လွ်င္ ဦးခ်ခ်င္၏။
ည တရားပြဲမ်ားႏွင့္ေတြ႕လွ်င္ ဝင္ေရာက္နာယူခ်င္၏။
ဆြမ္းခံသံဃာမ်ားကိုေတြ႕လွ်င္ ေလာင္းလွဴခ်င္၏။
ဗုဒၶဘာသာေလာကထဲသို႔ မည္ကဲ့သို႔ ဝင္ေရာက္ရမည္ကို
မသိႏိုင္ျဖစ္ေန၏။

တစ္ခုသာ ရွိေတာ့၏။ ဗုဒၶဘာသာအမ်ိဳးသားႏွင့္
အိမ္ေထာင္က်မွ သာလွ်င္ သူသည္ ဗုဒၶဘာသာ
ျဖစ္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္
အမ်ိဳးသားမွတပါး မည္သည့္ဘာသာဝင္ အမ်ိဳးသားႏွင့္မွ
အိမ္ေထာင္မက်ပါေစႏွင့္ဟု အဓိ႒ာန္ျပဳ ဆုေတာင္းထား၏။
သူမ အရြယ္ေရာက္သည္ႏွင့္ ေယာက္်ားေလးရွင္တိုင္းက
လာစပ္ၾက၏။ သူ႔မိဘမ်ားကလည္း သူတို႔ႏွင့္
ဘာသာတူလွ်င္ ၿပီးေရာ ဟူေသာစိတ္ျဖင့္ လာစပ္သမွ်ကို လက္ခံ၏။
အံ့ၾသစရာေကာင္းသည္ကား ေစ့စပ္ၿပီးသည္ႏွင့္
သတို႔သားေလာင္းသည္ မယူခ်င္ေတာ့ဟုဆိုကာ
ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းမွဳကို ဖ်က္ပစ္၏။

ဤကဲ့သို႔ ပ်က္သြားသည္မွာ ငါးေယာက္ေလာက္ပင္ရွိသြား၏။
ထိုသို႔ ျဖစ္သည္ကို သူ႔မိဘမ်ားက မေက်နပ္။
ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ႏွင့္ဘာသာတူ ေရခဲေခ်ာင္းေရာင္းသူ
လူတစ္ေယာက္ႏွင့္ပင္ ေစ့စပ္ေပး၏။
အ့ံၾသစရာေကာင္းလွ၏။ မဲေပေနေသာ
ေရခဲေခ်ာင္းေရာင္းသမားသည္ ယင္း မိန္းကေလးကို
မႏွစ္သက္ဟုဆိုကာ ေစ့စပ္ပြဲကို ဖ်က္ပစ္ျပန္၏။
ဗုဒၶဘာသာျဖစ္မည့္ မိန္းကေလး၏ဘုန္းကံေၾကာင့္
ဘာသာတူအမ်ိဳးသားမ်ား အနားသို႔ မကပ္ႏိုင္ျခင္းျဖစ္၏။

ငါးရာ့ငါးဆယ္လာ မေဟာသဓာဇာတ္ေၾကာင္းတြင္
ထိုပံုစံမ်ိဳးေတြ႕ဖူး၏။ တကၠသိုလ္မွ ဒိသာပါေမာကၡဆရာႀကီးသည္
တပည့္မ်ား ပညာဆံုးခန္းတိုင္ေသာအခါ တစ္ေယာက္ေသာတပည့္ႏွင့္
သူ႔သမီးေခ်ာ အလိမၼာကိုေပးစားၿပီး ျပန္လြတ္လိုက္၏။
သို႔ေသာ္ မိန္းကေလးက ဘုန္းကံရွိၿပီး ေယာက္်ားေလးက
ဘုန္းကံမရွိေသာအခါ မိန္းကေလးနားသို႔ မကပ္ႏိုင္ျဖစ္ေန၏။
မိန္းကေလးက ခုတင္ေပၚအိပ္ေနလွ်င္ ထိုေယာက္်ားက
ၾကမ္းျပင္ေပၚ ဆင္းအိပ္၏။ ေယာက္်ားေလးေနရာ
ဇာတိၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လာရင္း ေတာတစ္ေတာကိုျဖတ္ရ၏။

ထိုေတာထဲတြင္ သစ္သီးပင္တစ္ပင္ကိုေတြ႕၍
မိန္းကေလးက ေယာက္်ားေလးကို တက္ခူးခိုင္း၏။
ေယာက်္ားေလးက ခူးမေပးပဲ ကိုယ့္ဖာသာ တက္ခူးဖို႔ေျပာ၏။
မိန္းကေလးသည္ မခံခ်င္စိတ္ေၾကာင့္
သစ္ပင္ေပၚသို႔ ကိုယ္တိုင္တက္ၿပီးခူး၏။
မိန္းကေလး သစ္ပင္ေပၚေရာက္သြားသည္ႏွင့္
ေယာက်္ားျဖစ္သူသည္ သစ္ပင္ပတ္လည္တြင္
ဆူးခက္မ်ားခ်ထားၿပီး ထြက္ေျပးေလ၏။
မိန္းကေလးက ေအာက္ဆင္းၿပီး သူ႔ေနာက္သို႔
မလိုက္ေစရန္ ဆူးခက္ေတြ ခ်ထားျခင္းျဖစ္၏။

ထိုအခ်ိန္မွာပင္ “ဝိေဒဟရာဇ္ရွင္ဘုရင္ႀကီး” တိုင္းခန္းလွည့္လာရင္း
ထိုအမ်ိဳးသမီးကို ေတြ႕သြားၿပီး ႏွစ္သက္ေတာ္မူသျဖင့္
ေတာ္ေကာက္ခါ မိဖုရား ေခါင္ႀကီးအျဖစ္ ေျမႇာက္စားေတာ္မူ၏။
ဤဇာတ္ေတာ္၌ မိန္းကေလးတြင္ မိဖုရား ေခါင္ႀကီးျဖစ္ရမည့္
ဘုန္းကံ ပါေနေသာေၾကာင့္ သာမန္ေယာက္်ား
တစ္ေယာက္က ကာမပိုင္အျဖစ္ မသိမ္းပိုက္ႏိုင္ျခင္းျဖစ္သလို
ေရႊျပည္သာမွ မိန္းကေလးသည္လည္း
ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ရမည့္ ဘုန္းကံရွိေနေသာေၾကာင့္
ဘာသာတူအမ်ိဳးသားမ်ားက မသိမ္းပိုက္ႏိုင္ၾကျခင္းျဖစ္၏။

မွတ္ခ်က္။ ။ေရသဖန္းပင္ေပၚမွရေသာ မိဖုရား
ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ “ဥဒုမၺရေဒဝီ” ဟု အမည္တြင္၏။

တစ္ရက္တြင္ကား ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ႏွင့္
ရသြားၿပီး သူ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ခ်င္သည့္ ရတနာသံုးပါးကို
ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ခြင့္ ရသြား၏။ မိဘ,ဘိုးဘြားအစဥ္အဆက္
ဘာသာျခားျဖစ္ေနပါလ်က္ ဤမိန္းကေလးသည္
ဗုဒၶဘာသာကိုမွ အလိုလို ကိုးကြယ္ခ်င္စိတ္ျဖစ္ေနျခင္းသည္
အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။ အေျဖကား ဤမိန္းကေလးသည္
အရင္ဘဝက ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္၏။
ဒါန၊ သီလ၊ သမထကုသိုလ္ေလာက္ပင္လုပ္ၿပီး
“အႏၶပုထုဇဥ္” ဘဝႏွင့္ ေသခဲ့ရ၏။
ဝိပႆနာ ကုသိုလ္ တစ္ခုမွမယူႏိုင္ခဲ့။

ဝိပႆနာဉာဏ္ဆို၍ “နာမ႐ူပ ပရိေစၧဒဉာဏ္” ႏွင့္
“ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္” ေလာက္ပင္ မရခဲ့။
ထို႔ေၾကာင့္ အႏၶပုထုဇဥ္ဘဝမွ စုေတေသာအခါ ဘာသာျခားဘဝသို႔
ေရာက္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္၏။ အရင္ဘဝက အသက္ထက္ဆံုး
ဗုဒၶဘာသာဘဝႏွင့္ ေနခဲ့ရေသာေၾကာင့္ ယခု
ဘာသာျခားဘဝတြင္လည္း ရတနာသံုးပါးကို
ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ ခ်င္စိတ္ အလိုလိုေပါက္လာျခင္းျဖစ္၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစုကို တိုက္တြန္းပါ၏။
ေရႊျပည္သာမွ မိန္းကေလးလို မျဖစ္ရေအာင္
ဘဝဆက္တိုင္း ဗုဒၶဘာသာမွ တျခားဘာသာသို႔
ေျပာင္းမသြားရေအာင္ အနည္းဆံုး
“နာမ႐ူပ ပရိေစၧဒဉာဏ္” ႏွင့္ “ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္”
ကိုအရယူႏိုင္ၾကပါေစ။

-【ေမတၱာရွင္(ေရႊျပည္သာ)၏ “သညာသိႏွင့္
ပညာသိ(သုဒၶဝိပႆနာက်င့္စဥ္)” မွေကာက္ႏွဳတ္
ပူေဇာ္မွ်ေဝပါသည္။ 】

ယၾတာကို ယုံၾကည္ၾကသူမ်ား

မၾကာေသးမီက ဘန္ေကာက္ ပို႔စ္သတင္းစာမွာ ၿပံဳးခ်င္စရာ သတင္းတစ္ပုဒ္ေတြ႕ရပါသည္။ ယင္းသတင္းမွာ ထုိင္းႏုိင္ငံကို လတ္တေလာ စစ္အာဏာသိမ္းထားေသာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ပရာယြတ္၏ အခါေတာ္ေပး ေဗဒင္ဆရာဗာရင္ဆိုသူအား ေမးျမန္းထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ၎ကထုိင္းႏုိင္ငံ ေနာက္တက္မည့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ အကၡရာပီႏွင့္စသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္သူ႔ကိုကုိးကြယ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးပရာယြတ္ျဖစ္မည္။ အျခား ပီအကၡရာႏွင့္ စသူမ်ားလည္း မျဖစ္ႏုိင္ေခ်။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ပရာယြတ္သည္ ထုိင္းရာဇ၀င္တြင္ ေက်ာ္ၾကားခဲ့သည့္ နရာစူ၀မ္ဘုရင္၏ စစ္သူႀကီး၀င္စားသူ ျဖစ္သည္။ ယခုဘ၀တြင္လည္း အတိတ္ဘ၀ကကဲ့သို႔ ထုိင္းႏုိင္ငံကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ျပန္လာျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆုိပါသည္။

စစ္အာဏာသိမ္းထားေသာ  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးပရာယြတ္သည္ ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာႏုိင္သလားဆိုသည္က မၾကာမီသိရွိရပါမည္။ ျဖစ္ရန္လည္း ရာခိုင္ႏႈန္းမ်ားေနပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ရယ္စရာေကာင္းသည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးပရာယြတ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ျခင္း၊ မျဖစ္ျခင္းမဟုတ္ပါ။ လူသားမ်ား အဂၤါၿဂိဳဟ္ကိုပင္ သြားရန္ျပင္ေနၾကသည့္ေခတ္တြင္ ေဗဒင္ဆရာကို ဆည္းကပ္ၾကသည့္၊ ေဗဒင္လကၡဏာကို ယုံၾကည္ၾကသည့္ ထုိင္းအစိုးရ ေခါင္း ေဆာင္မ်ား၏ စ႐ုိက္ျဖစ္ပါသည္။

၎ေဗဒင္ဆရာဗာရင္သည္ ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း သက္ ဆင္ေကာင္းစားစဥ္ကလည္းအခါ ေတာ္ေပးလုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ သက္ ဆင္၊ ပရာယြတ္၊ စြန္သီစသည့္ ထုိင္းႏုိင္ငံ၏ အဖဲြ႕မ်ဳိးစုံကဲြေန သည့္ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား အားလုံးတြင္ တူညီသည့္အခ်က္ တစ္ခုရွိပါသည္။ ယင္းကား ေဗဒင္လကၡဏာကို လုံး၀ယုံၾကည္ၾက ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ လုိအပ္လာ လွ်င္ အိမ္နီးနားခ်င္း ျမန္မာႏုိင္ငံ သို႔ပင္ ေဗဒင္ေမးရန္ လာေရာက္ တတ္ၾကသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံက ေဗဒင္အၾကားအျမင္ အေက်ာ္ အေမာ္ အီးတီဆိုလွ်င္လည္း ထုိင္းေခါင္းေဆာင္ အေတာ္မ်ားမ်ား လာေရာက္ေမးျမန္းဖူးသည္ဟု ႏုိင္ငံျခားသတင္းစာတစ္ေစာင္က အီးတီႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးတြင္ ေဖာ္ထားသည္ကို ဖတ္ရသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံက ေခါင္း ေဆာင္မ်ားကလည္း ထူးမျခားနား ပင္။ အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ မင္းအစိုးရ မ်ားသည္ ႏုိင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ရန္ ေခတ္ အဆက္ဆက္တြင္ လက္႐ုံးရည္၊ ႏွလုံးရည္ထက္ ေဗဒင္ကို ပိုအား ကိုးၾကသည္။ မိမိတို႔သည္ နတ္သိ ၾကားကေစလႊတ္ေသာ ဘုန္းရွင္ ကံရွင္ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္ဆို သည္ကို ျပည္သူအားသိေစခ်င္ ၾကသည္။ ကုန္းေဘာင္ေခတ္က ဆုိလွ်င္ ဘုန္းကံႀကီးေသာ မင္းအ ျဖစ္ ျပည္သူမ်ား သိျမင္ေစရန္ ဆင္ျဖဴေတာ္ကိုရေအာင္ ရွာၾက သည္။ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ မင္းတစ္ပါးဆိုလွ်င္ ဆင္ျဖဴအေသကိုအတင္းသယ္ေဆာင္ၿပီး ဆင္ျဖဴရွင္ဘဲြ႕ခံယူသည္။

ေဗဒင္ဆရာအခါေတာ္ေပး မ်ား၏ အႀကံျပဳခ်က္အရ လုိက္ လုပ္ၾကသည္။  ကိုးကြယ္လွ်င္ ဘုန္းကံႀကီးသည္ အဆိုရွိေသာ ေရႊတိဂုံေစတီေပၚက ပတၱျမား မ်က္ရွင္ႏွင့္ ပဲခူးေရႊေမာ္ေဓာေစတီေတာ္ အထက္ပစၥယံရွိဆုေတာင္းျပည့္ဘုရားမ်ားကို က်ိတ္ကိုးကြယ္ၾက၏။ စစ္အစိုးရလက္ထက္တြင္ မျဖဴတျဖဴ ဆင္ျဖဴေတာ္မ်ားကို ေငြေၾကး အေျမာက္အျမား အကုန္အက်ခံၿပီး တ႐ုိတေသကိုးကြယ္ထားသည္။ ဆရာေလးစၾကာမင္းေခါင္၊ တိမ္ၾကားဦးသန္းလွစသျဖင့္ အခါေတာ္ေပးမ်ား ေခတ္ေကာင္းခဲ့ၾကသည္။

၎တို႔သည္ ႏုိင္ငံအား အုပ္ ခ်ဳပ္သင့္ေသာ ဘုန္းရွင္ကံရွင္မ်ား ဆုိသည္ကို ျပည္သူမ်ားက လက္ ခံၿပီး  ၎တို႔အုပ္ခ်ဳပ္သည္ကို အသာတၾကည္ လက္ခံေအာင္ သိမ္းသြင္းၾကသည္။ တစ္နည္းဆို ရလွ်င္ ေဗဒင္ဆရာမ်ား၊ ဆင္ျဖဴ ရွင္ျဖင့္ ဘုန္းကံအာဏာကို အမ်ားလက္ခံေအာင္  ျပဳလုပ္သူမ်ား သည္ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းျဖင့္ ဘုန္းတန္ခုိးအာဏာကို မတည္ ေဆာက္ႏုိင္သူမ်ား ျဖစ္သည္။ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းကို မယုံ ၾကည္ေသာအခါ နတ္အားကိုး၊ ေဗဒင္ဆရာအားကိုးၾကျခင္း ျဖစ္ ပါသည္။ ယၾတာကို ယံုသည္။  ယင္းဓေလ့ထုံးစံမွာ အာဏာကို တုိင္းျပည္အတြက္ အသုံးခ်ျခင္း ထက္ မိမိကိုယ္က်ဳိးစီးပြားအတြက္ ေရရွည္ခုိင္ၿမဲစြာ ဆုပ္ကိုင္လုိၾက သည့္ အာရွႏုိင္ငံက ေခါင္းေဆာင္ မ်ား၏ ထုံးစံျဖစ္ပါသည္။

ဒီမုိကေရစီဖြံၿဖိဳးေနၾက ေသာ အေနာက္ႏုိင္ငံႀကီးမ်ားတြင္ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ အခါ ေတာ္ေပး ေဗဒင္ဆရာထက္ လက္႐ုံးရည္၊ ႏွလုံးရည္ အစြမ္းအစ ရွိရန္ လုိပါသည္။ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံမွ ျပည္သူမ်ားက မင္းေလာင္းဆုိ သည္ထက္ ပညာအရည္အခ်င္း အုပ္ခ်ဳပ္မႈစြမ္းရည္ကို အကဲျဖတ္ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး ေရြးခ်ယ္ၾကသည့္အတြက္ ျဖစ္၏။ အနီးဆုံးဥပမာ ေပးရလွ်င္  အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏  လက္ရွိသမၼတအိုဘားမားမည္သို႔ သမၼတျဖစ္လာသည္ကို ေလ့လာၾကည့္ပါ။

၁၉၆၁ ခုႏွစ္တြင္ အာဖရိ ကန္ အေမရိကန္လူမ်ဳိး ဖခင္ႏွင့္ လူျဖဴမိခင္မွ ဟာ၀ုိင္အီကြၽန္းတြင္ ေမြးဖြားခဲ့ေသာ အိုဘားမားသည္ ယခု သမၼတျဖစ္လာသည္အထိ သူ၏ပညာအရည္အခ်င္းႏွင့္ ႏွလုံးရည္အစြမ္းအစကို အားကိုး ခဲ့သည္။  မိဘကလည္း မခ်မ္း သာ။  တကၠသိုလ္တက္စဥ္က ပညာသင္စရိတ္အျဖစ္  ေခ်းခဲ့ ေသာ ဘဏ္ေခ်းေငြသည္ လြန္ခဲ့ ေသာ ရွစ္ႏွစ္ခန္႔တြင္မွ အေက် ဆပ္ႏုိင္ခဲ့၏။ ကမၻာေက်ာ္ နယူး ေယာက္ကိုလံဘီယာ တကၠသိုလ္၊ ဟားဗတ္ဥပေဒေက်ာင္းမ်ားတြင္ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး အေအာင္ ျမင္ဆုံး ဥပေဒပညာရွင္တစ္ဦး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့သည္။ သမၼတမျဖစ္မီ ခ်ီကာဂိုတကၠသိုလ္နာမည္ေက်ာ္ ဥပေဒပါေမာကၡျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့သည္။ သမၼတမျဖစ္မီတြင္ပင္  ၎ေရးသားထားေသာ စာအုပ္က သန္းခ်ီေရာင္းရၿပီး ေအာင္ျမင္သူတစ္ဦး၊ လူေတာ္တစ္ဦး ျဖစ္ေနပါၿပီ။ စိုင္ေကာ္ၿပီး ခ်ဳံေပၚေရာက္လာျခင္းမဟုတ္။ ထုိအရည္အခ်င္းကို အားကိုးယုံၾကည္မႈျဖင့္ လူသန္းသုံးရာေက်ာ္ရွိေသာ ကမၻာ့အႀကီးဆုံးႏုိင္ငံႀကီး၏ သမၼတရာထူးေနရာရယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေဗဒင္ဆရာလည္း မပါ၊ တေဘာင္ကိုလည္း အားမကုိး။ ယၾတာလည္းမပါခဲ့ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ အိပ္မက္အရ မင္းေလာင္းဟုလည္းမေျပာဆိုခ့ဲဖူးဘဲ မင္းေနရာေရာက္လာျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္တစ္ဦးက ၂၀၁၆ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ အေမရိကန္ သမၼတျဖစ္လာမည္ဟု ထင္ေၾကး ေပးေနၾကသည့္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေဟာင္း ဟီ လာရီကလင္တန္ ျဖစ္ပါသည္။ ဟီလာရီက သမၼတျဖစ္ခ်င္သည့္ အတြက္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ သမၼတ အိုဘားမားႏွင့္ ပါတီတြင္း ကိုယ္ စားလွယ္ေလာင္း အေရြးခံရန္ အႀကိတ္အနယ္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ အုိဘားမားက အႏုိင္ ရသြားေသာအခါ ဟီလာရီ၏ အ ရည္အခ်င္းကို သိသည့္အတြက္  ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ရာထူးကို ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးျဖစ္လာေသာအခါ အေမ ရိကန္သမုိင္းတြင္ အေတာ္ဆုံးႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးတစ္ဦးအျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳခံရသည္။ သို႔ ေသာ္ သက္တမ္းတစ္ႀကိမ္သာ ထမ္းေဆာင္ၿပီး ရာထူးမွအနားယူခ့ဲသည္။ အမ်ားစုက ၂၀၁၆ တြင္ သမၼတ ေရြးရန္ ျပင္ဆင္ျခင္းဟု ဆုိပါ သည္။ သို႔ေသာ္  ၎တို႔ျပင္ဆင္ သည္ကား ပညာအရည္အခ်င္း အဘက္ဘက္မွာ ၿပိဳင္ဘက္ထက္ သာလြန္ေအာင္ ႀကိဳးစားျပင္ဆင္ ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အထူးသျဖင့္ သမၼတေလာင္းမ်ားမွာ မိန္႔ခြန္းေျပာ စြမ္း ရည္ကအစ  အေရးႀကီးလွသည့္ အတြက္   ဟီလာရီကလင္တန္ အခ်ိန္ယူျပင္ဆင္ေနျခင္း  ျဖစ္ပါသည္။  ထုိ႔ေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီအားေကာင္းေသာ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေရးအတြက္ထက္ ကိုယ့္အရည္အခ်င္းကိုသာ အားကိုးျပင္ဆင္ႀကိဳးပမ္းၾကပါသည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံ၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရာ ထူးကို မွန္းေနသည့္ ပရာယြတ္က ထုိင္းျပည္သူမ်ားကို ေဗဒင္ဆရာ အားကိုးျဖင့္ ၎ကိုႏုိင္ငံ၏ ကယ္ တင္ရွင္ဟု အထင္ေရာက္ေစရန္ ႀကိဳးပမ္းေနပါသည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံ ကို ဆက္လက္အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ ယၾတာကို အားကိုးေနသည္။ သို႔ေသာ္ လည္း ကိုယ့္အရည္အခ်င္းကိုယ္မယုံရဲသျဖင့္ ေရြးေကာက္ပဲြလုပ္ရန္ တြန္႔ဆုတ္ေနျပန္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တေသာ ဒီမုိကေရစီေရြးေကာက္ ပဲြမ်ား အျမန္ဆုံး က်င္းပေပးရန္အေမရိကန္ႏွင့္ အေနာက္ႏုိင္ငံ မ်ားက တြန္းအားေပးေနရသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ရာဇ၀င္တြင္ ထင္ရွားေသာ ထုိင္းစစ္ဘုရင္ နရစူ၀မ္၏ စစ္သူႀကီး ျပန္၀င္စား သည္ဆုိေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ပရာ ယြတ္မွာ ေရြးေကာက္ပဲြအေျဖရ လဒ္ကို ရင္ဆုိင္ရန္ စြမ္းအားမရွိ  ေသးသည့္အတြက္ ျဖစ္ပါသည္။

ထားထားျမင့္

အရိေမတၱယ်ဘုရား ဘယ္အခ်ိန္ပြင့္သလဲ

ေမး- အရိေမတၱယ်ဘုရားရွင္ဟာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ပြင့္ မွာလဲဘုရား။ အရိေမတၱယ်ဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူၿပီးမွ ကမၻာကပ်က္မွာလား၊ မပြင့္ေသးခင္ ပ်က္မွာလားဆုိ တာသိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။
ေမသက္လိႈင္(လား႐ိႈး)

ေျဖ- ဒါမေျပာမီ တစ္ကမၻာရဲ႕သက္တမ္းကုိ ပထမေျပာ ပါမယ္။ ဒါေျပာမယ္ဆုိရင္ အသေခၤ်ယ်ဆုိတဲ့စကား ကုိ အရင္ေျပာရမယ္။ အသေခၤ်ယ်ဆုိတာ မေရမတြက္ ႏိုင္တာကုိ ေျပာတာပါ။ ဒါမွမဟုတ္ တစ္အေနာက္က သုညေပါင္း ၁၄ဝ ရွိတဲ့ကိန္းဂဏန္းကုိ 'အသေခၤ်ယ်' လို႔ေခၚပါတယ္။ လူတုိ႔ရဲ႕သက္တမ္းဟာ အသေခၤ်ယ် သက္တမ္းကေန တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဆယ္ႏွစ္သက္တမ္း အထိ ဆုတ္ယုတ္လာပါတယ္။ ဒါကုိပဲ 'ဆုတ္ကပ္'လို႔ ေခၚပါတယ္။ ထုိဆယ္ႏွစ္သက္တမ္းကုိ ေရာက္တဲ့အ ခါ ကပ္ႀကီးသုံးပါးအနက္ တစ္ပါးပါးေၾကာင့္ လူအမ်ားေသေက်ပ်က္စီးၾကရပါတယ္။ ၾ<ြကင္းက်န္ရစ္တဲ့ အခ်ဳိ႕ လူမ်ားဟာ သံေဝဂရၿပီး ကုသုိလ္တရားမ်ား တုိးပြား ေအာင္ အားထုတ္လာၾကရာကေန တျဖည္းျဖည္းအ သက္တမ္း ျပန္ရွည္လာပါတယ္။ ဒီလို တျဖည္းျဖည္း ရွည္လာရာ အသေခၤ်ယ်တုိင္အထိပါပဲ။ ဒါကုိ 'တက္ ကပ္'လို႔ ေခၚပါတယ္။

ဒီလိုအသေခၤ်ယ်တမ္းမွ ဆယ္ႏွစ္တမ္း၊ ဆယ္ ႏွစ္တမ္းမွ အသေခၤ်ယ်တမ္း တုိင္ေအာင္ တက္ကပ္+ ဆုတ္ကပ္တစ္စုံကုိ ''အႏၲရကပ္တစ္ကပ္''လို႔ ေခၚပါ တယ္။ ဒီလိုအႏၲရကပ္ေပါင္း ၆၄ ကပ္ဟာ ဒီဘဒၵကမၻာ ရဲ႕သက္တမ္းပါပဲ။ ဒီဘဒၵကမၻာမွာ အႏၲရကပ္ ၆၄ ကပ္ အနက္ အ႒မ(၈)ကပ္ေျမာက္မွစၿပီး ကကုသန္ျမတ္စြာ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူၿပီး နဝမ(၉)ကပ္ေျမာက္မွာ ေကာဏ ဂုံဘုရား ပြင့္ေတာ္မူပါတယ္။ ဒသမ(၁ဝ)ကပ္ေျမာက္ မွာေတာ့ ကႆပဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူၿပီး ဧကာဒသမ (၁၁)ကပ္ေျမာက္မွာ ေဂါတမဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ အတြက္ အရိေမတၱယ်ဘုရားရွင္က ဒြါဒသမ
(၁၂)ကပ္ ေျမာက္မွာ ပြင့္ေတာ္မူမယ္လို႔ မွတ္ယူရပါမယ္။
(အာဒိကပၸက်မ္း/၁၄၇-၁၄၈)

မွန္နန္းရာဇဝင္မွာေတာ့ အႏၲရကပ္ ပထမ ကပ္မွာ ကကုသန္ဘုရား၊ ဒုတိယကပ္မွာ ေကာဏဂုံ ဘုရား၊ တတိယကပ္မွာ ကႆပဘုရား၊ စတုတၴကပ္ မွာ ေဂါတမဘုရား ပြင့္ေတာ္မူၾကတဲ့အတြက္ အရိေမတၱ ယ်ဘုရားက ပၪၥမေျမာက္အႏၲရကပ္မွာ ပြင့္ေတာ္မူပါ မယ္လို႔ မွတ္ယူရပါမယ္။
(မွန္နန္းရာဇဝင္/ပ-တြဲ ၅၄-၇)

ေက်းဇူးရွင္လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ အ ျခားဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကလည္း ေဂါတမျမတ္စြာဘု ရားဟာ စတုတၴအႏၲရကပ္မွာ ပြင့္ေတာ္မူေၾကာင္း မိန္႔ ဆုိထားတဲ့အတြက္ အရိေမတၱယ်ဘုရားဟာ ပၪၥမအႏၲ ရကပ္မွာ ပြင့္ေတာ္မူမွာပါ။ ၾ<ြကင္းတဲ့ကမၻာမ်ားမွာေတာ့ ဘုရားပြင့္တဲ့ အႏၲရကပ္မ်ားကေတာ့ ဆုိခဲ့ၿပီးတဲ့အတုိင္း တထစ္ခ် မွတ္ယူလို႔မရပါ။ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ အႏၲရကပ္ မွာ ပြင့္ေတာ္မူၾကမယ္လို႔ မွတ္ယူရပါမယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ဒီဘဒၵကမၻာမွာ ပြင့္ေတာ္ မူမယ့္ဘုရားရွင္မ်ားက ကကုသန္၊ ေကာဏဂုံ၊ ကႆပ၊ ေဂါတမ၊ အရိေမတၱယ်ဘုရားမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီဘုရားငါးဆူပြင့္ေတာ္မူၿပီးမွ ကမၻာပ်က္မွာျဖစ္တဲ့အ တြက္ အရိေမတၱယ် ဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူၿပီးမွ ကမၻာ ပ်က္ပါမယ္။


Yangon Media Group

မင္းမွန္မွ မုိးမွန္မယ္

ေဒေ၀ါ ၀ႆတု ကာေလန
သႆ သမၸတၱိ ေဟတုစ
ဖီေတာ ဘ၀တု ေလာေကာစ
ရာဇာ ဘ၀တု ဓမၼိေကာ။

မုိးသည္ အခ်ိန္မွန္မွန္ ရြာသြန္းပါေစ၊
ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ားလည္း ျပည့္စုံပါေစ၊
ေလာကႀကီး သာယာ၀ေျပာပါေစ၊
ရွင္ဘုရင္ႏွင့္တကြ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားလည္း တရားရွိပါေစ။

       ဒီဂါထာေလးဟာ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသူ၊ ႏုိင္ငံသားမ်ားႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ား အျမဲရြတ္ဆုိ ဆုေတာင္းေလ့ ရွိတဲ့ ဆုေတာင္းဂါထာေလးပါ။
       မွန္ပါတယ္။ ဒီဆုေတာင္းေလးဟာ တုိင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ မရွိမျဖစ္လုိအပ္တဲ့ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ေတြ ပါပဲ။

       စုိက္ပ်ိဳးေရးကုိ အဓိကထားေနရတဲ့ မိမိတုိ႔ႏုိင္ငံမွာ မုိးမွန္မွန္ရြာသြန္းဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ မုိးမွန္မွ စုိက္ပ်ိဳး လုိ႔ အဆင္ေျပပါတယ္။ မိမိရြာဘက္ေတြမွာ မုိးရြာခ်ိန္မွာမရြာဘူး။ မၾကာခင္ရြာႏုိင္ေကာင္းပါရဲ႕ ဆုိၿပီး ၾကိဳ က်ဲေတြ က်ဲထားၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့မုိးက ရြာမလာပါဘူး။ ဒီေတာ့ က်ဲထားတာေတြ ဖ်က္သိမ္းလုိက္ ရပါတယ္။
       ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ မုိးမမွန္တာ ၾကာပါၿပီ။ မုိးမမွန္ေတာ့ လူေတြလည္း ဒုကၡေရာက္ၾကတယ္။ လုိအပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ မရြာဘူး။ မလုိတဲ့အခ်ိန္မွာဆုိရင္ေတာ့ ဖ်က္မုိးဆုိၿပီး ေရလွ်ံေအာင္ ရြာလုိက္ပါတယ္။
       မုိးမွန္မွ ေကာက္ပဲသီးႏွံျဖစ္ထြန္းမယ္။ သီးႏွံျဖစ္ထြန္းမွ တုိင္းသူျပည္သားေတြ အဆင္ေျပၿပီး ခ်မ္းသာ ၀ေျပာမယ္။
       မုိးမွန္ၿပီး တုိင္းျပည္စည္ပင္ပါေသာ္လည္း အုပ္ခ်ဳပ္သူတရားမရွိရင္၊ တရားဥပေဒႏွင့္အညီ မအုပ္ခ်ဳပ္ ရင္ တုိင္းသူျပည္သားေတြ ဒုကၡေရာက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရွင္ဘုရင္တရားရွိဖုိ႔ကိုလည္း အျမဲဆုေတာင္းေန ၾကတာပါ။
       ဒီအေျခခံအခ်က္ေတြ ျပည့္စုံရင္ေတာ့ တုိင္းျပည္ဟာ သာယာ၀ေျပာၿပီး ေအးခ်မ္းတဲ့ ႏုိင္ငံတစ္ခု ျဖစ္ တာေပါ့။
       တစ္နည္းအားျဖင့္ စဥ္းစားရင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား တရားရွိျခင္းဟာ မုိးမွန္ျခင္း၊ သီးႏွံျဖစ္ထြန္းျခင္း၊ တုိင္းျပည္၀ေျပာျခင္းတုိ႔ရဲ႕ အေၾကာင္းတစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္သူကိုယ္တုိင္ တရားႏွင့္အညီလုိက္နာမွာ တုိင္းသူျပည္သားေတြကုိလည္း တရားကုိ လုိက္နာက်င့္သုံးဖုိ႔ ေျပာဆုိလို႔ရမယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္သူကိုယ္တုိင္က သတ္ေန၊ ခုိးေန၊ လိမ္ေန၊ ေသာက္စားေနရင္ေတာ့ တုိင္းသူျပည္သားေတြကုိ မသတ္ဖုိ႔၊ မခုိးဖုိ႔၊ မလိမ္ဖုိ႔၊ မေသာက္စားဖုိ႔ ေျပာလုိ႔မရပါဘူး။
       ဒါေၾကာင့္ မင္းမွန္မွ မုိးမွန္ပါလိမ့္မယ္။ မုိးအျမဲမွန္ဖုိ႔အတြက္ မင္းလည္း ဆက္ၿပီးမွန္ေနဖို႔လုိပါတယ္။ မုိးႏွင့္မင္းဟာ ဆက္စပ္ပက္သက္ေနပါတယ္။
       မင္းလည္းမွန္ပါေစ...။ မုိးလည္းမွန္ပါေစ....။ ျပည္သူမ်ားလည္း ခ်မ္းသာပါေစ....။


ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ

အေဖ့ေျခရာပူေဇာ္နည္း

အေဖ့ဂုဏ္ရည္

ေမြးဖသည္ကား သမီးသားတို႔ ႀကီးပြားေစရန္ ခ်စ္စိတ္သန္၍ ေဘးရန္ထူေျပာ ျမစ္ေရေၾကာႏွင့္ ေတာင္ေတာမေရွာင္ ညဥ့္ေမွာင္မကင္း ခလုတ္က်င္းႏွင့္ မိုးျပင္းေလၾကမ္း သည္းခံစြမ္းလ်က္ ေဘးက်မ္းလက္နက္ အသက္အႏၱရာယ္ အသြယ္သြယ္ကို တကယ္မရႈ ဥစၥာစုလ်က္ သားႏုေသးငယ္ သမီးမယ္တို႔ ကိုယ္၀ယ္ေဘးရွင္း ရြယ္ႀကီးျမင္းေသာ္ စိုးမင္းရာဇာ ရွိန္၀ါမေသး သူေဌးသူၾကြယ္ ျဖစ္ဘို႔ရြယ္လ်က္ ႀကီးငယ္လံုးလ ဥႆာဟျဖင့္ ေမြးဖမိတာ ျပဳႏိုင္ပါ၍ ဓီတာပုတၱ ရွိသမွ်၌ မိဖေမတၱာ လြန္ႀကီးပါ၏။

ဤအပိုဒ္ျဖင့္ ဖခင္ျဖစ္သူက သားသမီးတို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္လုပ္ေကြ်းပံု အေဖ့ေက်းဇူးဂုဏ္ရည္တို႔ကို ျပဆိုသည္။ ဖခင္သည္ သားသမီးအတြက္ စီးပြားဥစၥာရွာေဖြရာ၌ မိမိအသက္အႏၱရာယ္ကိုပင္ ထည့္မတြက္ပဲ ရွာေဖြစုေဆာင္းၿပီး လုပ္ေကြ်းပံုကို ေဖာ္ညႊန္းျပသည္။ ဤ(၂)ပိုဒ္တို႔ျဖင့္ မိဘႏွစ္ပါးတို႔က သားသမီးတို႔အေပၚ မွာထားေသာ ေမတၱာတရားႀကီးမားပံုကို သီကံုးျပသည္။

မိဘေက်းဇူးဆပ္နည္း

မိဘတို႔ကိုျဖစ္ေစ မိဘတို႔၏ေျခရာကိုျဖစ္ေစ ရွိခိုးဦးခ်ရံုမွ်ႏွင့္ေတာ့ ေက်းဇူးဆပ္မႈသည္ မျပည့္စံုေပ၊ သျဗဟၼကသုတ္၊ ျဗဟၼသုတ္တို႔၌လည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္ တိုက္တြန္းညႊန္ျပထားသည့္အတိုင္း မိဘတို႔အား အစားအေသာက္တို႔ကိုလည္း ေကြ်းေမြးေပးရမည္။ အ၀တ္အထည္တို႔ျဖင့္လည္း ဆင္ျမန္းေပးရ မည္။ အိပ္ယာထိုင္ခင္းတို႔ကိုလည္း ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ေပးရမည္။

ေရမိုးတို႔ျဖင့္လည္း ခ်ိဳးေပးရမည္။ မိဘတို႔ ေညာင္းညာမႈျဖစ္လွ်င္ ေျခဆုပ္လက္နယ္ နင္းႏွိပ္ေပးရမည္။ ေနထိုင္မေကာင္းလွ်င္ ေဆး၀ါးလည္း ကုသေပးရပါမည္။ မိဘတို႔ကကုသိုလ္ျပဳႏိုင္ရန္အတြက္ ေငြေၾကးအားျဖင့္လည္း ေထာက္ပံ့ေပးကမ္းရပါမည္။

ထို႔အျပင္ သမစိတၱ၀ဂ္၌ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ နည္းလမ္းညႊန္ျပခဲ့ေသာ မိဘေက်းဇူးဆပ္နည္းတို႔ျဖင့္လည္း ျပဳစုေစာင့္ေရွက္ လုပ္ေကြ်းရပါမည္။ ယံုၾကည္မႈသဒၶါတရား၊ ေစာင့္ထိန္းမႈ ကိုယ္က်င့္တရား၊ စြန္႔ႀကဲေပးကမ္းမႈ၊ စာဂတရား၊ ဆင္ျခင္သိျမင္မႈ ပညာတရားအားျဖင့္ ဤတရား(၄)ပါး နည္းပါးေသာ မိဘတို႔ကို ျပည့္စံုတိုးပြားေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးျခင္းျဖင့္လည္း ေက်းဇူးဆပ္ရပါမည္။

မိဘေျခရာပူေဇာ္နည္း

ထိုအခါတြင္မူ မိဘႏွစ္ပါးတို႔၏ ေျခဖ၀ါး ေျခရာ ေလးဖက္လံုးကိုျဖစ္ေစ မိခင္၏ ဘယ္ေျခဖ၀ါးေျခရာ ဖခင္၏ ညာေျခဖ၀ါးေျခရာကိုျဖစ္ေစ နႏြင္းမႈန္႔(သို႔မဟုတ္) သင့္ေတာ္သည့္ ေဆးေရာင္ျဖင့္ အ၀တ္ျဖဴသန္႔သန္႔ေပၚတြင္ ခ်ေစရပါမည္။ ထိုမိဘတို႔၏ေျခရာ ထင္က်န္ရစ္ေသာ အ၀တ္စကို တဘက္ျဖစ္ေစ ေခါင္းအံုးဖံုး ေခါင္းအံုးစြတ္ျဖစ္ေစ ျပဳလုပ္ၿပီး ရွိခိုးႏိုင္ေပသည္။

တဘက္ျဖင့္ မ်က္ႏွာသုတ္နိုင္သလို ေခါင္းအံုးဖံုးေခါင္းအံုး စြတ္ထားေသာ ေခါင္းအံုးေပၚတြင္ ေခါင္းခ်ၿပီးလည္း အိပ္စက္နိုင္ပါသည္။ ခရီးသြားလာရာတြင္ အေဆာင္အျဖစ္ ယူသြားႏိုင္ေပသည္။ ေရာက္ေလရာ ေနေလရာအရပ္မွာ မိဘတို႔၏ ေျခရာတို႔ကို ျမင္တိုင္းျမင္တိုင္း မိဘတို႔၏ မိမိအေပၚျပဳဘူးထားေသာ ေက်းဇူးေတြကို သတိရၿပီး ဦးခ်ရွိခိုးႏိုင္ပါသည္။ ယင္းတို႔ျပဳလွ်င္ ေဘးရန္အႏၱရာယ္ ကင္းေ၀းႏိုင္ပါသည္။ စီးပြားဥစၥမ်ားလည္း တိုးတက္ႏိုင္ေပသည္။

အေဖ့ေျခရာ ရွိခိုးဂါထာ

၀ုဎိုကာေရာ အာလိေဂၤတြာ၊ စုမၺိတြာ ပိယ ပုတၱကံ
ရာဇမဇၥ်ံ သုပတိ႒ံ၊ ပိတုပါဒံ နမာမဟံ။

ေယာပိတာ၊ အၾကင္အေဖသည္။ ၀ုဎိုကာေရာ သားသမီး၏ ႀကီးပြားေၾကာင္းကို ျပဳလုပ္လွ်က္။ အာလိေဂၤတြာ၊ သားသမီး၏လည္ကိုေပြ႔ဖက္ၿပီး။ စုမၺိတြာ၊ နမ္းရႈတ္၍။ ပိယ ပုတၱကံ၊ ခ်စ္လွစြာေသာ သားသမီးကို။ ရာဇမဇၥ်ံ၊ မင္း မွဴးမတ္တို႔၏ အလယ္၌။ သုပတိ႒ံ၊ ေကာင္းစြာတည္ေစ၏။ ပဲြလယ္တင့္ေစ၏။ တႆပိတု၊ ထိုအေဖ၏။ ပါဒံ၊ ေျခအစံု ေျခရာအစံုကို။ အဟံ၊ အကြ်ႏု္ပ္သည္။ နမာမိ၊ ရိုေသျမတ္ႏိုး ရွိခိုးပါ၏။

မွတ္ခ်က္။ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱနာရဒါဘိဝံသေရးသားေသာ အေဖ့ေျခရာ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပပါသည္။

(မွတ္ခ်က္။ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱနာရဒါဘိ၀ံသ ေရးသားေသာ အေဖ့ေျခရာစာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပပါသည္။)

သံဃာသင္းခဲြသူရဲ႕ အက်ိဳးရလာဒ္

       သံဃာသင္းခဲြတယ္ဆုိတာ သံဃာအခ်င္းခ်င္း မညီညြတ္ေအာင္ စိတ္၀မ္းကဲြေအာင္ ပဋိပကၡေတြ လုပ္ေဆာင္၊ ေသြးထုိးလႈံေဆာ္မႈေတြ လုပ္ေဆာင္တာပါပဲ။ တရားသျဖင့္ ေျဖရွင္းရမွာကုိ မတရား သျဖင့္ ေျဖရွင္းတယ္။ မတရားတာကုိလည္း တရားသေယာင္ေယာင္ ဖန္တီးတယ္။ လာဘ္စား၊ ျဖတ္စား အဂတိလုိက္စားေနတယ္ဆုိရင္ ဒါဟာ သံဃာမညီညြတ္ျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းတရားပါပဲ။

        ဘုရားရွင္က သံဃာကုိ မညီညြတ္ေအာင္လုပ္သူဟာ အာယုကပ္ပတ္လုံး အကုသုိလ္တုိးပြားတယ္။ အာယုကပ္ပတ္လုံး ငရဲမွာ က်က္ရတယ္လုိ႔ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။

        တရားအတုိင္း၊ ၀ိနည္းဓမၼကံအတုိင္း ေဆာင္ရြက္မွ သံဃာညီညြတ္မႈကုိ ရပါမယ္။ သဃာကုိ
ညီညြတ္ေအာင္ ေျပာဆုိလုပ္ကုိင္တဲ့သူဟာ အာယုကပ္ပတ္လုံး ကုသုိလ္တုိးတယ္။ အာယုကပ္ပတ္လုံး နတ္ျပည္မွာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေဟာပါတယ္။

        သံဃာညီညြတ္ရင္ ခ်မ္းသာတယ္။ ညီညြတ္ေသာရဟန္းတုိ႕ကုိ ခ်ီးေျမာက္သူ၊ ညီညြတ္ျခင္း ၌ ေမြ႕ေလွ်ာ္ၿပီး တရား၌ တည္ေသာရဟန္းဟာ ေယာဂရဲ႕ကုန္ရာ နိဗၺာန္မွ မဆုတ္ယုတ္။ သံဃာညီညြတ္   ေအာင္ျပဳတဲ့အတြက္ အာယုကပ္ပတ္လုံး နတ္ျပည္မွာ ေမြ႕ေလ်ာ္ရတယ္လုိ႔ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။

        ဒါေၾကာင့္ သံဃာအခ်င္းခ်င္းညီညြတ္ေအာင္ ေနထုိင္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းပါတယ္။ သံဃာသင္းခဲြတာဟာ ႀကီးေလးတဲ့ အျပစ္ပါပဲ။ ႀကီးေလးတဲ့ အျပစ္ရွိသူဟာ ႀကီးေလးတဲ့ အကုသုိလ္အက်ိဳးကုိ ခံစားရပါလိမ့္မယ္။

ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ

အေဖဆုိသည္မွာ

ပုတၱံ ပါတိ ရကၡတီတိ ပိတာ။
Father means a protector of his own children.
အေဖဆုိတာ သားသမီးေတြကုိ ကာကြယ္ေပးတဲ့သူပါ။ အေဖရွိေနရင္ လုံျခဳံတယ္။ အေဖရွိရင္ ေဘးကင္း တယ္။ အေဖရွိရင္ ဘယ္သူမွ လာအႏုိင္မက်င့္ရဲဘူး။ အေဖရွိေနရင္ ခြန္အားေတြအလုိလုိရွိလာတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆုိရင္ အေဖဟာ သားသမီးကုိ ေရွ႕ကေနမားမားမတ္မတ္ ကာကြယ္ေပးထားလုိ႕ပါ။

ပုတၱံ ပိယာယတီတိ ပိတု။
Father means a lover of his own children.
သာသမီးေတြကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အေဖလုိ႕ေခၚတယ္။ အေဖဟာ ပင္ပန္းစြာနဲ႕ အလုပ္ မွ ျပန္လာခဲ့ေသာ္လည္း သားသမီးမ်က္ႏွာေလးကုိ ျမင္လုိက္ရတဲ့အခါ အေမာစိတ္ေတြေျပၿပီး ခ်စ္စိတ္   ေတြေ၀ၾကရပါတယ္။

ေသာ ပိတာ ေယာတု ေပါသေကာ။
Father means a supporter of his own children.
သားသမီးဇနီးမယားေတြကို ရွာေဖြေကြ်းေမြးတာ အေဖပါ။ ကုိယ့္သားသမီးကုိ ၀မ္း၀ေအာင္ ရွာေဖြေကြ်းေမြး ရတယ္။ ခါးလွေအာင္ အ၀တ္ဆင္ေပးရတယ္။ ဘ၀လွေအာင္ ပညာေတြ သင္ေပးရတယ္။ ကုိယ့္သားသမီး ကုိ လမ္းမွားမေရာက္ေအာင္၊ လိမၼာယဥ္ေက်းေအာင္ ျပဳံး၍ တစ္ဖုံ၊ အမုန္းခံ၍တစ္မ်ိဳး ဆုိဆုံးမတတ္တယ္။  အေဖ့ေခါင္းထဲမွာ သားသမီးေတြကုိ ဘယ္လုိ အေမြေတြေပးမလဲဆုိတာပဲ ေတြးတယ္။ တစ္မိသားစုလုံးရဲ႕ တာ၀န္ေတြကို ပုခုံးေပၚထမ္းကာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ဘ၀လမ္းကုိ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတာ အေဖပါ။
ဒါျပင္ ေျဖာင့္မွန္တဲ့ မ်ိဳးရုိးအေမြအႏွစ္ေတြကုိလည္း ထိမ္းသိမ္းတတ္ေအာင္ သင္ေပးပါတယ္။ ေလာကမွာ ရွိတဲ့ အေဖအမ်ားစုကေတာ့ သားသမီးေပၚထားတဲ့စိတ္ တူၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕တာ၀န္မေက်တဲ့ အေဖေတြ လည္း ရွိပါတယ္။ တာ၀န္မေက်ေသာ္လည္းပဲ သူရွိေနတာနဲ႕ကုိပဲ ဘယ္သူမွ လာမေစာ္ကားရဲပါ ဘူး။ သားသမီးကို ခ်စ္တဲ့စိတ္ကလည္း သူ႕ရင္ထဲမွာ ကိန္းေအာင္းေနပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အေဖရွိေသးတဲ့သူေရာ အေဖမရွိေတာ့တဲ့သူေရာ အေဖေန႕မွာ အေဖ့ကုိ သတိရေပးပါ။ အေဖကုိ ေက်းဇူးဆပ္ေပးပါ။ ေႏြးေထြးတဲ့ ေမတၱာေလးေတြ ျပန္ေပးပါ။ အေဖ့စကားလုိက္နာတဲ့အေနနဲ႕ လူေကာင္းျဖစ္ေအာင္က်ိဳးစားပါ။

ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ

ဘာသာေျပာင္းေရး ဥပေဒမူၾကမ္း ကုိ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ မ်ား ျပစ္တင္

အစိုးရကေရးဆြဲထားတဲ့ ကိုးကြယ္ရာဘာသာ ကူးေျပာင္းျခင္းဆိုင္ရာ ဥပေဒမႈၾကမ္းဟာ အဓိက ဘာသာႀကီးေလးခုရဲ႕ အဆိုဆံုးမေတြနဲ႔ ကိုက္ညီမႈ မရွိဘူးလို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ  ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ က ဒီကေန႔ ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။

ခ်က္ထရီယမ္ဟိုတယ္မွာက်င္းပတဲ့ ကိုးကြယ္ရာဘာသာ ကူးေျပာင္းျခင္းဆုိင္ရာ ဥပေဒမႈၾကမ္းနဲ႔ ပတ္သက္ တဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ဘာသာေပါင္းစံု ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေရႊညဝါ ဆရာေတာ္ ဦးပညာသီဟက အခုလို မိန္႔ၾကားပါတယ္။

“ျဗဟၼစိုရ္တရား ၄ ပါးထဲက မုဒိတာျဗဟၼစိုရ္ တတိယျဗဟၼစိုရ္ ေတာ္ေတာ္ေခါင္းပါးတယ္၊ တတိယျဗဟၼစိုရ္ဆိုတာ ဘယ္သူ႔ကိုမွမၾကည္ျဖဴတဲ့ မည္းညစ္တဲ့နွလံုးသားကို ဖယ္ရွားၿပီးေတာ့ ျဖဴစင္တဲ့ နွလံုးသားနဲ႔ ေလာကကိုၾကည့္တဲ့အျမင္ပါ၊ ဝမ္းေျမာက္ေပးတဲ့အျမင္၊ သာဓုေခၚေပးတဲ့အျမင္ပါ၊ အင္မတန္သိမ္ေမြ႕တဲ့ ညင္သာတဲ့ တတိယျဗဟၼစိုရ္ကို အမ်ဳိးသားေရးစရိုက္အျဖစ္ က်င့္သံုးသြားနို္င္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ဘာသာဝင္ေတြနဲ႔မဆုိ ယွဥ္တြဲၿပီးေတာ့ ေနထိုင္နိုင္မွာပါ”

ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ဒီလို ဥပေဒမ်ိဳး ျပဌာန္းစရာမလိုပဲ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တဲြေနထိုင္ေရးကသာ အဓိကက်တယ္ လို႔လည္း  ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြက ေျပာၾကပါတယ္။

ဒီေန႔ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ခရစ္ယာန္ဓမၼတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာ ေစာလႈိင္ဘြား၊ အစၥလာမ္ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္ ဦးေသာင္းလြင္ေအာင္နဲ႔ ဟိႏၵဴ တရားေဟာဆရာ ဦးစန္းျမင့္လိႈင္ တို႔ကလည္း ကိုးကြယ္ရာဘာသာကူးေျပာင္းျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းကလည္း ကိုးကြယ္ရာဘာသာ ကူးေျပာင္းျခင္းဆိုင္ရာ ဥပေဒမႈၾကမ္းကို ရုပ္သိမ္းေပးဖို႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာ ဘာသာေရးလြတ္လပ္ခြင့္ဆိုင္ရာေကာ္မရွင္နဲ႔ တျခား  ႏုိင္ငံတကာအဖြဲ႔အစည္း ၈ဝ ေက်ာ္က ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။

ကိုးကြယ္ရာဘာသာ ကူးေျပာင္းျခင္းဆုိင္ရာဥပေဒကို ျပဌာန္းေပးဖို႔ အမ်ဳိးဘာသာသာသနာ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔က နုိင္ငံေတာ္သမၼတထံ ၿပီးခဲ႔တဲ့ ဇူလုိင္လ ၉-ရက္ေန႔က စာေရးသားေတာင္းဆိုခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

RFA Burmese

သကၤန္းလွဴရျခင္း အက်ိဳးမ်ား

သကၤန္းလွဴဒါန္းရက်ိဳး ၈-ပါး

၁။ ေရႊအဆင္းႏွင့္တူေသာ အဆင္းရွိျခင္း

၂။ ကိုယ္၌ ျမဴအညစ္အေၾကးမတင္ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ျခင္း

၃။ အေရာင္အ၀ါႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း

၄။ ဘုန္းတန္ခိုးအာႏုေဘာ္ႀကီးျခင္း

၅။ သိမ္ေမြ႔ႏူးညံ့ေသာ ကိုယ္ရွိျခင္း

၆။ အျဖဴ အ၀ါ အနီ အ၀တ္ပုဆိုးတစ္သိန္းတို႔ ဦိးထိပ္အထက္၌ ေဆာင္းမိုးလ်က္ ရွိကုန္ျခင္း

၇။ ပိုးပုဆိုး၊ ကမၺလာပုဆိုးတို႔ကိုရျခင္း

၈။ ေခါမပုဆိုး၊ ၀ါခ်ည္ပုဆိုးတို႔ကို ရျခင္း

ေဆာင္ = သကၤန္းအလွဴ၊ အက်ိဳးမူကား၊ ေရႊတူအဆင္း၊ ျမဴေၾကးကင္းလ်က္၊ ေတာက္ျခင္းေရာင္၀ါ၊ ႏူးညံ့စြာလ်က္၊ သံုးျဖာပုဆိုး၊ ေလးမ်ိဳးေသာခ်ည္၊ မ်ားသည္တသိန္း၊ ခပ္သိမ္းဌာန၊ ဤရွစ္၀ကို၊ မုခ်မလဲြ ရေလၿမဲ။ (သံုးပံုတံခ်ဴက်မ္း၊ ၂၄)

ပိလိႏၵ၀စၦေတၳရအပဒါန္လာ “ သကၤန္းအက်ိဳး ၈ပါး” ႏွင့္ “ သကၤန္းအက်ိဳး ၂ပါး” တို႔ကို ေပါင္း၍

“ သကၤန္းလွဴဒါန္းရက်ိဳး ၁၀ပါး” ျပေဆာင္ပုဒ္=
ေရႊသို႔အဆင္း၊ ညစ္ေၾကးကင္း၍၊ ေရာင္၀င္းထိန္ပ၊ ႏူးညံ့လွ၏၊ မကသိန္းဖိုး၊ ပုဆိုးရေလ၊ ညိဳ ေရႊ ျဖဴ အနီ၊ ဤရွစ္လီႏွင့္၊ ႀကီးလင့္ကံအား၊ ေယာက်ၤားျဖစ္ဘိ၊ ဧဟိဘိကၡဳ၊ သဗၺညဳက၊ ေခၚျပဳႁမြက္ဟ၊ မိန္းမဘ၀၊ လက္ခတသိန္း၊ တြက္ကိန္းတန္ဖိုး၊ ကိုးကုေဋမွ်၊ ေလးလအခ်ိန္၊ ပန္းတိမ္ငါးရာ၊ မွန္စြာလုပ္ရ၊ မဟာလတာ၊ ေခၚတန္ဆာကို၊ ၀တ္ကာဆင္ျမန္း၊ ျမတ္ေရႊက်မ္း၀ယ္၊ ဤတစ္ဆယ္သည္၊ မွတ္ဖြယ္သကၤန္း လွဴက်ိဳးတည္း။

အ႒သာလိနီအ႒ကထာလာ “ သကၤန္းလွဴဒါန္းရက်ိဳး ၆ပါး” ျပေဆာင္ပုဒ္=
အဘိဓမၼာ၊ က်မ္းအလာကား၊ ေကာင္းစြာအသံ၊ တတန္အနံ႔၊ ေမႊးပ်ံ႕လိႈင္စြာ၊ ရသာေဘာဂ၊ သံုးေဆာင္ရလ်က္၊ ဖႆကိုယ္မွာ၊ ႏူးညံ့စြာႏွင့္၊ ပမာဂြမ္းလား၊ ကင္းျငားအနား၊ ခမ္းသာသုခ၊ ဤေျခာက္၀ကို၊ နိစၥမလဲြစံရၿမဲ။ (သံုးပံုတံခ်ဴက်မ္း၊ ၂၄။)

“ ပံသကူ သကၤန္းလွဴဒါန္းရက်ိဳး” ျပ ေဆာင္ပုဒ္=

ပံသကူသကၤန္း၊ လွဴဒါန္းရေၾကာင့္၊ ဆင္းလွ၊ ခြန္အား၊ ႀကီးမားပညာ၊ အဂၤါျပည့္၀၊ ႀကီးလွတန္ခိုး၊ လံုးရပ္မ်ိဳးႏွင့္၊ ျပည့္ၿဖိဳးဘ႑ာ၊ မ်ားစြာကြ်န္ေတြ၊ ေရႊ၊ ေငြ၊ ကြ်ဲ၊ ႏြား၊ ဆင္၊ ျမင္းမ်ားႏွင့္၊ သိၾကားတစ္ေထာင္၊ ျမားေျမာင္ပေဒသရာဇ္၊ စၾကာရွစ္ဆယ္၊ အပါယ္စသား၊ မလားမေရာက္၊ ျမားေျမာက္စည္းစိမ္၊ ဂုဏ္သိရ္ၿဖိဳး ေမာက္၊ နိဗၺာန္ေရာက္သည္၊ က်မ္းေထာက္ပံသကူ လွဴက်ိဳးတည္း။

(သဗၺမဂၤလ ဓမၼေဒသနာ၊ ၅၀၉ ၅၁၀။)

(မွတ္ခ်က္။ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတာလကၤာရ အဂၢမဟာသဒၶမၼ ေဇာတိကဓဇ၊ သာသနဓဇသိရီပ၀ရဓမၼာစရိယ ဒီဃနိကာယေကာ၀ိဒ ေရးသားေတာ္မူေသာ ပိဋကေတာ္ႏွင့္စပ္ မွတ္စုေထြလာ သိေကာင္းစရာ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပပါသည္။)

မဟာသမၼတမင္းႏွင့္ ဒီမုိကေရစီသေဘာ

       Democracy is defined as the government of the people, by the people, for the people.
       တကၠသိုလ္မွာတုန္းက မဟာသမၼတမင္းႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ သခၤန္းစာတစ္ခု သင္ရပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီဆုိတာ ခုေနာက္ပုိင္း မွ ေခတ္စားလာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဟိုကမၻာဦးကာလေတြကတည္းက ရွိခဲ့တာပါ။ ထုိေခတ္မွာတုန္းက အုပ္ခ်ဳပ္သူမရွိေသးပါဘူး။ ဒီလုိပဲ ကုိယ္သေဘာနဲ႔ကုိယ္ ရွင္သန္ေနခဲ့ၾကတယ္။ အစပုိင္းမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပဲ သတ္တာျဖတ္တာမရွိ၊ လိမ္တာမရွိ၊ ခုိးတာ မရွိေသးပါဘူး။ ကာလအတန္ၾကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့ လူအဖဲြ႕အစည္းထဲမွာ အခ်ိဳ႕လူေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ခုိးျခင္း၀ွက္ျခင္း၊
လိမ္ေျပာျခင္းစေသာ မေကာင္းမူေတြျပဳလုပ္လာခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ္ထုိမေကာင္းမူလုပ္တဲ့သူေတြကုိ အျပစ္ေပးဆုံးမဖုိ႕နဲ႕ လူအဖဲြ႕အစည္းကုိ မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ စီမံကြပ္ကဲႏုိင္ဖုိ႕အတြက္ အသိဥာဏ္ပညာနဲ႕ျပည့္စုံတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကုိ ျပည္သူေတြ က ၀ုိင္း၀န္းၿပီး ေခါင္းေဆာင္ခန္႕ခဲ့ၾကတယ္။ လူအမ်ားက တင္ေျမာက္ခဲ့လုိ႔ သူ႔ကုိ မဟာသမၼတမင္းလုိ႔ ေခၚတယ္။
       မဟာသမၼတမင္းဟာ လုပ္ရည္ကုိင္ရည္ရွိတယ္။ ရုပ္ရည္လည္း တည္ၾကည္ခန္႔ျငားတယ္။ ဥာဏ္လည္းထက္တယ္။ ကုိယ့္က်င့္ေကာင္းတဲ့အျပင္ စိတ္ထားလည္း ရုိးသားလွပါတယ္။ မွ်မွ်တတနဲ႔ စီမံႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိဂုဏ္နဲ႔ျပည့္စုံလုိ႔လည္းပဲ သူ႔ကုိ ၀ုိင္းၿပီး တင္ေျမာက္ခဲ့ၾကတာေပါ့။ မဟာသမၼတမင္းဆုိတာ ကမၻာအဦးပုိင္းက ပထမဆုံးေသာ ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ပါပဲ။ လူေတြဟာ သူ႕ကုိ ဘာလုိ႕ ေခါင္းေဆာင္တင္ရတာလဲဆုိေတာ့ လူအဖဲြ႕အစည္းကုိ ေအးခ်မ္းေအာင္၊ တရားမွ်တေအာင္၊ ဒုစရုိက္ေတြကင္းရွင္းေအာင္၊ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ေအာင္ စေသာလူေလာကအက်ိဳးစီးပြားကုိ ေဆာင္ရြက္ေစဖုိ႕အတြက္ ခန္႕ခဲ့တာပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ဒီမုိကေရစီရဲ႕အဓိပၸါယ္ကို ဖြင့္ဆိုတဲ့အခါ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အစုိးရသည္ ျပည္သူေတြရဲ႕ အစုိးရ၊ ျပည္သူေတြကေန ခန္႕အပ္ထားတဲ့ အစုိးရ၊ ျပည္သူေတြအတြက္လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အစုိးရျဖစ္မွ ဒီမုိကေရစီျဖစ္တယ္ဆုိတာကို မဟာသမၼတမင္းက သက္ေသခံေနပါတယ္။

ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ

ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦး၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္

       ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ားဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဓား ဓားခ်င္း၊ တုတ္ တုတ္ ခ်င္းျဖင့္ တည္ေဆာက္လုိ႔မရဘူး၊ ခြင့္လြတ္ျခင္းျဖင့္သာ တည္ေဆာက္လုိ႔ရတယ္ဆုိတာကုိ နားလည္ သေဘာေပါက္ၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကမၻာေက်ာ္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးရဲ႕ အဆုိအမိန္႔   ေလးေတြကုိ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ထိုႏွစ္ဦးကေတာ့ သခင္ေယရႈ (Jesus) ႏွင့္ ဗုဒၶတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
       သခင္ေယရႈက ေျပာပါတယ္။
       "သင္ဟာ ' An eye for an eye and a tooth for a tooth' ကုိယ့္မ်က္လုံးတစ္လုံးထုတ္ခံရင္ သူ႔မ်က္လုံးတစ္လုံး ျပန္ထုတ္ရမယ္၊ ကုိယ့္သြားတစ္ေခ်ာင္းက်ိဳးရင္ သူ႔သြားတစ္ေခ်ာင္းကိုလဲ ခ်ဳိးရမယ္' ဆုိတဲ့စကားၾကားဖူးမွာပါတဲ့။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီလုိလုပ္တာဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဆီသုိ႔ ဦးတည္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။

       အဲလုိ တုန္႔ျပန္မယ့္အစား......
       "If anyone slaps you on the right cheek, let him slap your left cheek too"
       "သင့္ကုိ တစ္စုံတစ္ေယာက္က ညာဘက္ပါး လာရုိက္ရင္၊ သင့္ရဲ႕ ဘယ္ဘက္ပါး ကုိပါ ထပ္ရုိက္ခုိင္း လုိက္ပါ။"
       အဲလို လုပ္လုိက္တာဟာ တစ္ဘက္သားကုိ သူ႔အမွားကုိ သိေအာင္၊ သံေ၀ဂရေအာင္ ကုိယ့္ပါးတစ္ ဖက္ထပ္အနာခံၿပီး ခြင့္လြတ္ျခင္းျဖင့္ တုန္႔ျပန္လုိက္တာပါပဲ။ တကယ္လုိ႔သာ သူတစ္ျပန္ ကုိယ္တစ္ျပန္ ျပန္ ရုိက္ေနမယ္ဆုိရင္ ပါးက်ိဳးရုံကလဲြလုိ႔ ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္မလာႏိုင္ပါဘူး။"

       သခင္ေယရႈဟာ ရန္သူကုိ ရန္သူလုိ မတုန္႔ျပန္ဘဲ ခြင့္လြတ္ျခင္းျဖင့္ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းလုိ တုန္႔ျပန္ဖုိ႔ မိန္႔ဆုိခဲ့တာပါ။

       ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေခါင္းေဆာင္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ဟာလည္း ရန္သူကုိ ရန္သူလုိ မတုန္႔ျပန္ဖုိ႔ ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းအေနနဲ႔ တုန္႔ျပန္ဖုိ႔ ဆုံးမေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားရွင့္ရဲ႕ စကားေတာ္မွာ
       "န ဟိ ေ၀ေရန ေ၀ရာနိ၊ သမၼႏၱိ စ ကုဒါစနံ၊ အေ၀ေရနစ သမၼႏၱိ၊ ဧသ ဓေမၼာ သနႏၱေနာ။"
       "Hatred is never appeased by hatred. Hatred is appeased only by love. This is eternal law of peace"
       "ရန္သူကုိ ရန္မူျခင္းျဖင့္ မၿငိမ္းခ်မ္းနုိင္၊ ခ်စ္ျခင္း၊ ခြင့္လြတ္ျခင္း၊ ရန္မမူျခင္းျဖင့္သာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ ရႏုိင္ ၏။ ဒါဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ဖုိ႔အတြက္ ထာ၀ရတည္ရွိတဲ့ ဥပေဒေတာ္ပါပဲ"ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။

       ဘုရားေလာင္း ဒီဃာ၀ုမင္းသားဟာ ကုိယ့္ရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာမိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ ထီးနန္းကုိလည္းလု၊ မိဘကို လည္း သတ္ခဲ့တဲ့ ရန္သူေတာ္ ျဗဟၼဒတ္မင္းကုိ အလြယ္တကူ ဇီ၀ိန္ေခြ်ကာ ကလဲစားေခ်ဖုိ႔ အခြင့္သာခဲ့ေပ မယ့္ "အရွည္ကုိလည္း မၾကည့္နဲ႔၊ အတုိကုိလည္း မၾကည့္နဲ႔၊ ရန္သူကုိ ရန္မူျခင္းျဖင့္ မေျဖရွင္းႏုိင္၊ ရန္မမူျခင္းျဖင့္သာ ေျဖရွင္းႏုိင္တယ္" ဟူေသာ ေသခါနီးဆဲဆဲမွာ ေျပာခဲ့တဲ့ ခမည္းေတာ္ရဲ႕စကား ကုိ ေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္ခဲ့ပါတယ္။

       အရွည္ကုိလည္း မၾကည့္နဲ႔ ဆုိတာ ရန္ၿငိဳးကုိ ၾကာရွည္မ်ိဳသိပ္ထားၿပီး ကလဲ့စားမေခ်နဲ႔လုိ႔ ေျပာတာပါ။ အတုိကိုလည္း မၾကည့္နဲ႔ဆုိတာ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကုိ အခ်ိန္တုိတုိနဲ႔ အဆက္မျဖတ္နဲ႔ လမ္းမခဲြနဲ႔ လုိ႔ ေျပာတာပါ။ ရန္သူကုိ ရန္မူျခင္းျဖင့္ မၿငိမ္းႏုိင္၊ ရန္မမူျခင္းျဖင့္သာ ၿငိမ္းႏုိင္တယ္ဆိုတာကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ဖုိ႔အတြက္ ထာ၀ရနည္းဥပေဒကုိ ေဖာ္ျပလိုက္တာပါပဲ။

     ဘုရားေလာင္းဟာ ခမည္းေတာ္စကားနားေထာင္ကာ ကလဲ့စား မေခ်ပဲ ေမတၱာေခြ်ခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အျပန္အလွန္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ ရခဲ့ပါတယ္။

       ဒါေၾကာင့္ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ကေတာ့ ရန္သူကုိ ရန္မမူပဲ ခြင့္လြတ္ျခင္းျဖင့္သာ ေအးခ်မ္းမူကုိ တည္ေဆာက္ႏုိင္တယ္ဆုိ တာပါပဲ။ လူးသားအားလုံး ကမၻာေက်ာ္ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦး၏ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ ကုိ လုိက္နာကာ ေအးခ်မ္းတဲ့ကမၻာျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္ႏုိင္ ၾကပါေစ။